dejavu

از جشنواره مستند سینما حقیقت1

2008-10-16T02:41:00.007+03:30

کارگاه تخصصی سینمای مستند قوم نگارانه( اتنوگرافی) با حضور پروفسور فرانک هایدمن استاد یکی از دانشگاه های آلمان و ارد زند و آقای قوچانی دیروز در حاشیه جشنواره مستند حقیقت در صبا برگزار شد... بحث ها برای فیلمسازان ،عکاسان و اهالی نقد سینما بسیار کاربردی و جذاب بود .
فرانک هایدمن با اون موهای سفید و صورت عروسکی و چشمای گرد و آبی اش که منو یاد کاراکتر یکی از کتاب قصه های بچگی ام می انداخت با چنان شوق و ذوق و شوری درباره مستند قوم نگارانه حرف می زد که انگار خسته نمی شد. با دقت تو چشمای همه نگاه می کرد و دنبال عکس العمل درک کردن حرفاش بود انگار وظیفه داره به هر قیمتی به مخاطب بفهمونه و یاد بده ...
.. بیایم با انگشتای دست بشمریم، چند تا استاد میشناسین که به جای بیزنس من بودن یا تفریح با شاگردها آنقدر دغدغه یاد دادن داشته باشن؟
پی نوشت :حذف فیلم پگاه آهنگرانی (محاکات غزاله علیزاده) از جشنواره سینما حقیقت و اعتراض پگاه : ایسنا

ای خط دلتنگی از بغض تا گریه....

2008-10-10T01:20:00.006+03:30

یک- امشب هوس خوندن دوباره سبز پری پرویز دوایی به سرم زده...مثل شبهای امتحان مدرسه که همیشه ویر کتاب داستان داشتم...البته الان به اون دلیل نیست. حتی به خاطر دفاع و پایان نامه هم نیست به خاطر این یه خروار کار هم نیست ..اما این اضطراب و کلافکی و بی قراری...
دو: از متن کتاب سبز پری : صورتش الان که فکر می کنم ربطی به این صورت ها نداشت..به سایه چهره اش و به یاد هوای او شاد می شدم مثل این که آشنایی قدیمی را دیده باشم .از محفلش دور بودم ولی او که نمی دانست چقدر به یاد اتاق او ،میز نوشتن او دلشاد بودم...دلم برایت تنگ می شود ..بی هوا ، بیخودی ، بی هیچ بهانه ای ،گاهی به بهانه باد ،برگ ، آب ، درخت....
سه: امروز بین فیلمهای جشنواره سینما حقیقت تو مرکز گسترش ، فیلم " محاکات غزاله علیزاده رو دیدم ( البته درست وسط گرفتاری مثلا حاضر شدن برای دفاع پایان نامه !) این بخشی از نامه غزاله علیزاده قبل از خودکشی و دار زدن خودش تو جنگله :
تنها و خسته ام
نمی خوابم ...برای همین می روم
دیگر حوصله ندارم
چه قدر کلید در قفل بچرخانم و قدم بگذارم بر خانه ای تاریک
....من غلام خانه های روشنم.
..........
جمله های بیضایی هم تو این فیلم شنیدنی بود.
چهار- جشنواره از سه شنبه این هفته شروع میشه و یه خبر جالب اینکه قراره مستند های کیشلوفسکی هم نشون داده بشن

پی نوشت :بالاخره شنبه ای که گذشت پایان نامه تموم شد ودفاع کردم ولی همه چی آنقدر دور تند بود که تا به خودم بیام تموم شده بود

2008-08-25T01:20:00.006+04:30

این دعوتی است فروتنانه از طرف دوست عزیزم مینا اکبری برای خواندن و دیدن مشق آفتاب

اين يك دعوت است
دعوت از همه كساني كه مي‌دانند، انتشار نشريه‌اي كه در لبه خط باريك جذابيت بايستد و به دره عميق خواسته‌هاي سخيف سقوط نكند، كار سختي است. نياز به مراقبت و رياضت دارد. حوصله مي‌خواهد كه دقت از دست نرود و اميد مي‌خواهد كه از خودت عقب نيفتي. گوش مي‌خواهد كه بشنوي. دل مي‌خواهد كه بپذيري.
اين كه يك دعوت است
دعوت به خواندن مجله‌اي كه بزرگترين هدفش، برآوردن نياز معمولي طبقه متوسط به مطالعه نشريه‌اي با مضامين اجتماعي و فرهنگي و ورزشي است. نشريه‌اي كه عوام بخوانند و خواص بپسندند. حاصل ضرب آرمان‌هاي ما در توانايي‌هاي‌مان. حاصل تقسيم نيازها بر شرايط موجود. حاصل جمع روزنامه‌نگاران جوان و با تجربه‌ها. حاصل تفريق خواسته‌ها از داشته‌ها.
اين يك دعوت است
از كساني كه هنوز دوست دارند، در اين آشفته بازار دكه‌ها كه تا چشم كار مي‌كند خميازه است، چيزي براي دوست داشتن وجود داشته باشد. آخرين شماره مشق آفتاب روي دكه هاست. برداريد و ورق بزنيد. هر چه بين شما و دوست داشتن آن فاصله مي‌اندازد موضوع اين دعوت است. نوشتن درباره كاستي‌هاي مشق آفتاب، مشق دوستي است. از آن‌چه بايد داشته باشد و ندارد. از آن‌چه بايد باشد و الان نيست. از رنگ و رويش بگوييد. از حال و روزش. از درون و بيرونش و از ظاهر و باطنش. سخت در انتظار حرف شمائيم و باور كنيد كه حرف شما تنها دلخوشي بزرگ اين كار كوچك است.

F'inita la Comedia

2008-08-02T02:15:00.004+04:30

شاید تو چند تا پست بعدی یه سری از شعرای چند سال پیشمو بذارم اینجا این اولیشه:

*F'inita la Comedia

من: زن!

اين‌جا بهشت :

يک ميز دو نفره‌ی بلند،

و من و شيطان در دو سوی ميز

جام‌ها را بلند می‌کنيم

به سلامتی هم

مهره‌های سياه و سپيد شطرنج

دست در دست هم

روی ميز می‌رقصند

و ... ما

توافق کرده‌ايم

که آدم

کمپوت سيب بخورد

و ...

به قعر جهنم واصل شود।!

پی نوشت: این شعر پنجم تیر 1384برای اینجا:مجله اینرنتی فروغ نوشته شده بود

* پایان کمدی

هامون وکمدی کلاسیک شبانه من و یک فروند سوسک

2008-07-27T03:32:00.004+04:30

فکر کن،دیشب پنج صبح بخوابی،ساعت 9 صبح یه قرار کاری داشته باشی،بعدش بری دانشگاه و اونجا هم بماند... بعدش دفتر سینمایی و دست اخر خسته و داغون بری خانه سینما
وبشینی فیلم هامون رو ببینی که به لطف دوستان انجمن منتقدین اکران شد البته جاکم اومدو به علت نبودن صندلی یه دوستی لطف کرد و بلند شدو تا آخرشو ایستاده دید و من نشستم ولی کلی عذاب وجدان گرفتم!وقتی رسیدم خونه تصمیم گرفتم مثلا به جای پنج 2 بخوابم گوشی ام پی تری تو یه گوشم بود و داشتم با غرق شدن خسرو شکیبایی تو دریا همذات پنداری می کردم و منتظر تا خوابم بره که صدای خش خش و حرکت یه چیزی درست روی ساق پام...
و من که یهو پریدم هوا رو تخت و از رو تخت رو صندلی کامپیوتر و بعد میز کامپیوتر!و گیجه گیج که با این موجود لعنتی چندش اور چی کار کنم اونم نصفه شب که کسی رو نمیشه بیدار کرد و
بالا هم سوسک کش ندارم نتیجه اینکه به شکل فست موشن افتادم دنبالش وهی جیغامو قورت می دادم،بعد یهو همه چی بر عکس می شد و اون می افتاد دنبللم و من در می رفتم یه تافت دو تا اسپری و یه ادکلن رو تو سرش خالی کردم ولی اینا فقط باعث شد نتونه مثل هلی کوپتر پرواز کنه
درنتیجه دور این اتاق 30 40 متری رو سر جمع ده بیست دوری دویدم و دلم نیومد روی اونهمه کاغذ و کتاب که رو زمینه بکشمش دست آخر فقط یه راه پیدا کردم در رو باز کردم و با کمال احترام هدایتش کردم بیرون و....بعدش هم میشه تصور کرد که ...خواب اصلا چی هست؟ !

sine termino

2008-07-20T00:31:00.006+04:30

بیقراری هایم تمام نمی شوند....نمی شوند ...نمی شوند

************************

A broken frame

hear the drizzle of the rain
window's creaking
are there foot- steps in the hall
no a tap must be leaking
i am lonely
all these noisy little nothing, silly nothings
drive me insane, it's scary
can you imagine just how i feel
i'm slipping , i'm drowning
can't help it can't stop it can't i believie in something
can't help it can't stop it can't i believie in something
can't help it can't stop it can't i believie in something
i'm slipping , i'm drowning

eloy

حمید هامون

2008-07-19T00:45:00.005+04:30

از اول صبح جمعه سیل اس ام اس ها پرازخبر درگذشت خسرو شکیبایی بود... بازی شکیبایی یا به بقول رفقا حمید هامون، رو دوست داشتم به خصوص تو لحظه هایی از فیلم هامون که سرگشته و گیج با چشمای دو دو زن دنبال علی عابدینی می گشت و آه می کشید...اینها به کنار ، اما نمی تونم یه چیزی رو نگم.....شکیبایی بازیگر محبوبی بود ولی از اصل و اساس از این ویژگی ایرانی که وقتی یکی میمیره پیش همه عزیز می شه و حالا همه یادش می افتن بیزارم...

چند پاره دیالوگ از متن یک فیلمنامه در دست احداث

2008-07-15T16:44:00.003+04:30

نفر اول: چیه از بازی می ترسی؟

نفر دوم: هیچ وقت ترسو نبودم و نیستم ولی همینطوری هم پاهام رو زمین نیست

نفر اول:بهت نمیاد مضطرب و کم صبر باشی

نفر دوم: من وحشتناک عجولم ولی قواعد بازی رو خوب بلدم ...اینم یکی از نقش هاست

نفر اول: پس چرا از بازی فرار می کنی؟

نفر دوم:فرار؟از چه جور بازیی؟راستش قمارباز بدی نیستم پاش بیفته یهو همه چی رو به داو میذارم اما از بازی حقیر خوشم نمیاد ।بازی باید ارزش برد و باخت داشته باشه ......بدم نمیومد بادبادک ذهنم رو یه جایی گیر بدم تا حواسم پرت شه و از شر این هشیاری دائمی که مدام به رخم میکشه سر جام وایسادم ،خلاص شم . شاید فقط با گیجی میشه از شر این همه اضطراب خلاص شد حتی شاید مجبور می شدم خودمو الکی هم که شده خر کنم...اما میدونی چیه زور این بازی انقدرها زیاد نیست ...تقلبی میزنه. نمیدونم شاید ریسک پذیری من کم شده.. ممکن بود حتی چشمامو ببندم و سعی کنم هیچی نفهمم و تن بدم به این قایم باشک بازیت، اما همه چی یه کم مصنوعیه ...هیچی سر جاش نیست ...خیلی زود لو میره که موش و گربه بازیه( حالا گیرم تو به جای گربه بذار شیر)..موشم که زیاده و فراوون . رضایت همه موش ها رو هم که نمیتونی جلب کنی از همه بدتر اینکه نمیدونی طالع من اژدهاست و این هیچ دخلی به اون موش هایی که به خاطر رضایتشون و دلخور نشدنشون اونجور دستپاچه میشی و خودتو به کوچه علی چپ می زنی نداره

پی نوشت : با مریم کاملا موافقم چه عکسای خوبی...نشست خبری همایون شجریان

بائوباب ها

2008-07-14T02:38:00.003+04:30

یک- نوشتن توی اینجا سخت شده ،سخت تر از همیشه ،چون وقتی برای تطبیق با زندگی ،همه آدما عادت دارن با ماسک های مختلف نقش بازی کنند ،خود بودن، تو یه وجب صفحه اینترنتی کار سختیه وبنابراین خود بودن تبدیل میشه به مختصر نویسی یا کپی پیست نوشته های مطبوعاتی که جاش تو پست اصلی نیست.
دو-خوشبختانه یا متاسفانه این جغجغه همراه به علت نرفتن بانک یه طرفه شده ،خداییش چرا انقدر بانک رفتن سخته!
سه- یه اس ام اس الان رسید ، یه جمله است از برتراند راسل که شدیدا مصداق داره ومرسی از دوستی که فرستاد .میگه: وقتی این همه اشتباه جدید وجود داره که میشه مرتکب شد چرا باید همون قدیمی ها رو تکرار کرد!
چهار-بائوباب ها- بعضی وقت ها کاملا بی دلیل یا با دلیل وقتی یه سری اسم یا اس ام اس یا ای میل رو ازریشه و بن از حافظه تلفن ،کامپیوتر و یا حتی ذهنت پاک می کنی حس آرامشی مثل لباس سفید شسته شده ای داره که توی باد و افتاب رها شده ..مثل حذف صداهای اضافی... اونم درست وقتی که فقط به آرامش و انرژی مثبت نیاز داری...مثل مسافر کوچولو که سیارشو از
از درختچه های بائوباب کوچولو پاک میکرد اونم قبل از اینکه بزرگ شن و ریشه هاشون همه سیاره رو بگیره
پنج- چند خط از کتاب سبز پری پرویز دوایی رو می خونم از اون همه انبوه کتاب که هنوز خیلی هاشون رو چون جا ندارم با مجله ها ریختم تو کارتون فقط این یکیه که هنوز خیلی خوبه ...اینو شاید 12 سال پیش خریدم ...ولی خوندنش هنوز خوبه .امیدوارم پرویز دوایی عزیز هرجا که هست خوب و خوش باشه ...
درباره فیلم مرد حصیری: فیلمی که قرار است ترسناک باشد
درباره فیلم گلهای سرخ و نفت: پرتره‌اي از يك خانواده آشفته
درباره سریال مرگ تدریجی یک رویا سيماي غيرواقعي يك نويسنده
مجری یا شومن :جملاتي از قند و نبات

من حریص رفتنم ،عاشق فتح افق،دشمن برگشتنم

2008-07-06T02:24:00.003+04:30

هوای گریه

نه بسته ام به کس دل
نه بسته کس به من دل
چو تخته پاره بر موج
رها رها رها من
....
ستاره ها نهفته
در آسمان ابري
دلم گرفته اي دوست
هواي گريه با من
هواي گريه با من
شاعر: سیمین بهبهانی
همایون شجریان از اینجا گوش کنید

........

2008-06-30T04:37:00.001+04:30

این بی کرانه زندانی چندان عظیم بود

که روح از شرم ناتوانی در اشک پنهان می شد

شاملو

2008-06-25T16:08:00.002+04:30

ساعت 4 بعد الظهر چهارشنبه است رسیدم دانشگاه ،توسایت خوشبختانه هیچکی نیست کلید دستمه و دارم در حال تایپ مطلب در عین این که هنوز از اون همه مسکن و آمپول دیازپام و چند روز بی خوابی و خونریزی روده و معده گیجم مینویسم و اینو گوش می کنم و

بفهمی نفهمی باهاش می خونم دلم نیومد اینجا نذارمش اینجا رو گوش کنید شعرشو هم میذارم।

ترانه سرا : جهانبخش پازوکی

دیگه عاشق شدن ناز کشیدن فایده نداره نداره

دیگه دنبال آهو دویدن فایده نداره نداره

چرا این در و اون در میزنی ای دل غافل

دیگه دل بستن و دل بریدن فایده نداره

وقتی ای دل به گیسوی پریشون می رسی خودتو نگه دار

وقتی ای دل به چشمون غزل خون می رسی خودتو نگه دار ، خودتو نگه دار

دیگه عاشق شدن ناز کشیدن فایده نداره نداره

دیگه دنبال آهو دویدن فایده نداره نداره

ای دل دیگه بال و پر نداری

داری پیر میشی و خبر نداری

ای دل دیگه بال و پر نداری

داری پیر میشی و خبر نداری

وقتی ای دل به گیسوی پریشون می رسی خودتو نگه دار

وقتی ای دل به چشمون غزل خون می رسی خودتو نگه دار ، خودتو نگه دار

دیگه عاشق شدن ناز کشیدن فایده نداره نداره

دیگه دنبال آهو دویدن فایده نداره ندارهدیگه عاشق شدن ناز کشیدن فایده نداره نداره

................................دیگه دنبال آهو دویدن فایده نداره نداره

تعطیلات آخر هفته!

2008-06-20T22:44:00.002+04:30

پیش خودم حساب کرده بودم پنج شنبه جمعه بشینم حسابی کاراهای عقب مونده رو انجام بدم و برای یه شب هم که شده زود خوابیدم و...از نصفه شب چهار شنبه تا الان که تونستم بشینم
چنان معده دردی گرفتم که از جام تکون نخوردم تمرکز روی هر کلمه و کاغذ حتی روی هر تصویری درد رو آنقدر شدید می کرد که ترجیح دادم فقط بخوابم و از هولم کلی قرص رو با هم خوردم
...اینه که هر وقت تصمیم بگیری انگار بدتره.....فعلا که کم شده امیدوارم دوباره شروع نشه....

-این رشید پور به چه دلیلی نمی دونم ...مجری بدی نیست ها و لی بفهمی نفهمی روی اعصابه شاید هم من دلم درد می کنه گیر دادم به این بنده خدا
ولی اصلا نمی تونم برنامه شو یه بارم که شده با حوصله ببینم
-حمید امجد چند روز پیش در مورد اینکه چرا کار تاتر نمی کنه با جسارت و صراحت حرفای خوبی زد کاش این آقای صالح علا تصمیم بگیره برنامه رو دوباره تکرار کنه البته اگه شبکه گیر نده...ولی انصافا از جسارتش خوشم اومد

هرگز از مرگ نهراسیده ام ،همه هراس من....

2008-06-14T01:59:00.005+04:30

من در شب حرف می زنم
پیشانیم را به شیشه پنجره تکیه داده ام
یک کلمه که بتواند مرا تسکین بدهد
چیزی که بتوانم به او متوسل شوم
در پریشانی این دیوارهای برهنه ای که
در اطراف من حلقه زده اند

گئورک فورستیر
ترجمه از فروغ فرخ زاد

ویران شود این شهر که میخانه ندارد

2008-05-25T22:25:00.004+04:30

نمی خواهم از پی واژه تا پلکان کتاب و کوره راه لغت نامه ها
سفر کنم
تنها می خواهم
دمی سر بر شانه ای بگذارم و....
*****
دیروز تولدم بود از همه تبریک ها به خصوص تو ارکات ممنونم واگه دیر جواب میدم چون ارکات فیلتره...هرچند کسی برای به دنیا اومدن از من نظر نخواست ولی بالاخره
تولده دیگه!
میگم به جای کادوی تولد یکی بیاد منو وادار کنه باطری ساعت اتاقمو عوض کنم .دیگه داره میشه مثل خونه"خانم هبی شام "! مونده رو یه ربع به ده ..باطری هم حاضره اما حوصله ندارم
برم رو میز و عوضش کنم! هم اکنون نیازمند یاری سبزتان هستیم ! میگم اگه تعداد خیرین زیاد شد ،پایان نامه هم هست با یه خروار کار روزنامه و فیلم ندیده ...شماره حساب رو هم بعدا اعلام می کنم!نبود؟!
پی نوشت
یه مصاحبه با شهرام مکری درباره تمام فیلمهایش در مجله فیلم شماره 277
در مورد فیلم سویج ها در مجله فیلم نگارشماره 69
نقد فیلم تلافی در همشهری،
cinetmag
درباره سریال پرستاران همشهری

مزاياي پي . او . وي يك خر

2008-04-14T01:56:00.003+04:30

يه جور حس گنگ...اونم فقط وقتي كه سعي مي كني بمب ساعتي مغزت رو از كار بندازي كه انقدر دور تند حركت نكنه. تو يه لحظه همزمان نخواد به ده جا فكر كنه . ده تا چيزو درست كنه ...ده تا غلط رو كه تو توي نوشتنشون هيچ سهمي نداشتي رو پاك كنه و از اول بنويسه .....يه جور حسي مثل يه جسم كروي سيال تو يه كره پر از مايع سيال. يه تعليق. يه شناوري...اونم تو تاريكي... تصويرش سوررئال شد ... كاش خر بودم و خيلي چيزا رو حس نمي كردم اعتراف سنگينيه ولي خدا وكيلي خر بودن از جهاتي نعمت بزرگيه. فوقش اينه كه يه عمر خري و خوابي بعد يه بار يه چيزي مي خوره تو سرت و بيدار ميشي شايد هم نخوره...ولي اينجوري دقمرگ ميشي از تصور هر لحظه... خر كه باشي باعث ميشه بيشتر از كاه و جو رو نبيني و براي كاه و جو خوردن زندگي كني اين يه جور افه نيست فلسفه نيست روشنفكريه... نيست ( اين سه نقطه رو هر بد و بيراهي كه دوست دارين فرض كنين !)اينا اعتراف ادميه كه حسرت خر بودنو مي خوره كه نبينه كه نشنوه كه ندونه كه ..كه بتونه يه كم راحت باشه .... ...آخه شايد اونجوري يه نفس دنيا خوشگل تر بود ...و مي تونستي يله بدي خودتو تو فراموشي همه چي و خنگي مطلق..آخ كه چه قدر خوب ميشد خيلي چيزا رو حس نكني و يه شب راحت چشماتو ببندي و بخوابي شايد فرمان اول از ده فرمان از زبون يه آدم نه از زبونه خدا، بايد اين مي بود كه من خدا نيستم...و نميتونم همه چي رو پيش بيني كنم گور پدر عقل و دلواپسي....من خدا نيستم و نمي تونم خيلي از كارا رو بكنم.....فقط تا حدي كه مي تونم بايد سعي كنم..ولي بازم كو آرامش؟ كاش مي شد آدم با اين حرفا خودشو خر كنه و بگه من خدا نيستم و آرزو مي كنم خيلي از چيزايي كه بر مدار عقل پيش بيني مي كنم كه تو يه روند بد پيش بره ، يه جوره ديگه بشه....مگه نه اينكه خيلي وقتا يكي هفت تير با 7-6 تاگلوله ميذاره رو شقيقه ات و بي شك ميدوني كه شليك ميكنه ،طبعا بايد فكر كرد مخت منفجر ميشه و تمام .. ولي من خدا نيستم و شايد گلوله گير كنه..فكر كن حالا اين وسط تو اين همه دلواپسي توي يه ددلاين محدود با موضوع ده فرمان كيشلوفسكي هم مجبور باشي پايان نامه هم بدي..فكر كن اين يعني... و

deadzone

2008-04-06T02:19:00.012+04:30

علت آپ نكردن اينجا اينكه اگه بشه چن وقت ديگه سايت ميشه هر چند انگيزه اش داره دود مي شه ...
امشب مي خوام بدون فلسفه و شاعرانگي بنويسم هر چند حرف و حديث پيش مياره و اي ميل و مسيج...ولي بايد بگم اي حرفا نه از بي درديه نه عاشقي... كه همه ادما تو زندگي جور و واجور مشكل دارن ॥از اين ماسك لبخند دوستانه مسخره و رنگ صورتي كه پريده رنگي رو بپوشونه خسته ام مي دونم اعتراف اينجا مثل بازجويي سخته
من خسته ام يه چيزي داره مثل خوره منو مي خوره...من گم شدم من گم شدم هيچي نيست كه بخاطرش بخوابم و يعني اونم 4 صبح و گريه ام نگيره كه 8 صبح چشمامو باز مي كنم...هيچي॥من حتي حاضرم اگه ادمايي وجود دارن كه عمرشون برا خودشون و بقيه مفيده بقيه عمرمو دونيت كنم! اينجا هيچي نيست جز يه خلا گنده...دور و بري هام برام عزيزن نمي خوام خار تو پاشون بره ..اخه مامان جان قربونه اون چشاي قشنگت كه جوونيات وقتي سايه آبي مي زدي هوش از سر كارمندات تو اداره مي پريد॥ بچه مي خواستي چه كار...ده سالم بود كه هر چي كتاب تو خونه بود از شريعتي و سارتر و دوبوار و جلال و كامو । فروغ و و كلي رمان خوردم... بعد افتادم به كتاب خوندن بابام هيچ خو ش نداشت بعد نقاشي مثل ديوونه ها بدون كلاس مينياتور مي كشيدم نصفه شبا با صداي نيمه صامت تي وي تاركوفسكي قيچي شده تي وي رو ميديدذم...بعد خط تا دوره عالي انجمن رفتم...پشت همه اش يه "كه چي؟ "گنده بود...دختر اينكا را رو مي خواد چه كار هنر قبول شدم ولي جبري رفتم يه شاخه پزشكي تو شهيد بهشتي ॥يه ... مانتو سفيد و بوي الكل و فيكساتور جسد تشريح...جراحي هاي وحشتناك بيمارستان اختر، اتاق تشريح بوگندوي دانشكده جسد اعدامي با لنگر رو بازوش ...مردن نوزاد كوچولو تو بيمارستان مفيد تو دستامون،بخش روان طالقاني كه آخر دنيا بود با بيمارايي كه به قول ليلا كار خيران مستند ساز امسال جشنواره فجر يه اتفاق كوچولو ميتونست جامونو عوض كنه...ودو تا اتاق در بسته كه دوتا استاد مسلم و مشهور و گنده آواز سنتني كه اسمشو نبر، تو اون تو بستري بودن و به تخت بسته شده بودن تا خودكشي نكنن॥بوي الكل ॥دوتا... مريضه تو كمام بعد عيد كه برگشتم مرده بودن...ولي همه اينها تو مه غليظي دور بود هنوز گنگ بود ...با معدل 17 تمومش كردم...بعد هم شدم بهترين تراپيست تو كلينيك رييس دانشگاه كه مريض خصوصي هاي آنچناني ميديد...اما تهوع هميشه بود....هميشه وقت كم بود...هميشه وقت كمه رفتم راديو...كه چي ها دوباره شروع شد।رفتم॥مطربي هم شد كار! يه مدتي هم اين وسط گذشت رفتم تو كار روابط عمومي وتيزر در اوردن كامل مجله سازمان و نوشتن هزار جور گزارش و كتابچه॥كار با يونيسف و بر گزاري نمايشگاه و شدم مسول روابط عموميه يه سازمان گنده يه عده فسيل چشم نداشتن يه وجب بچه رو تو اين سمت ببينن ॥بازم كه چيه بود...دختر يعني بچه داري ... شوهر سفره چيدن...॥بعد يه مدت سكون مطلق... برگشتم با تمام زورم به سينما وو شروع كردم فوق فيلمنامه نويسي خوندن ورهاش نكرده بودم ...مي نوشتم جسته گريخته ، ॥ولي اين "كه چي" مثل تله اسكرين 1984 ، هنوز بهم زل زده يه چشم سوم هميشه با منه...وقت كمه ॥نمي دونم ॥حس اينكه يه دفه سقف بريزه روسرت...همين دلخوشي هاي كوچولو...و تير شليك شده ،حالا كي برسه بهت خدا مي دونه....مي نويسم كه چي؟ راه ميريم كه چي...اينجا هستم كه چي؟ يه نفري هست برام عزيزه ॥تنها كسه كه از بچگي باهام واقعا مهربون بوده جون مي كنم كه مواظبش باشم تو كتش نميره ....نميتونم متقاعدش كنم مواظب خودش، سنش، كاراش ॥ باشه جبر جاي خود ،سن جاي خود، اما به خدا كار خدا هم حساب كتاب داره تو مواظب باش، آره سلامتي دست خداست...فكم॥مغزم...درد گرفته دستاي لعنتي من سيمانيه. نه زورم به اون مي رسه نه به اين خلايي كه داره مي خوردم....من تسليمم با همه تغسي ها و غدي ها و اين ماسك آروم مسخره من حتي زورم به خودلعنتي ام نمي رسه...من گم شدم ...من مثل يه بچه شدم كه دلش مي خواد كور و كر و بيخيال وسط يه خيابون خودشو بزنه زمين و آب نبات چوبي قرمز بخوادو يكي بغلش كنه و آب نبات بده دستش و بگه دنيا همين آب نباتس و بس ....وقت كمه... من ميتر سم من براي همه چي مي ترسم...مثل يه گربه اي كه تو يه پارك تاريك نصف شب گير افتاده لاي درختا و بارون مياد...من خيلي مي ترسم

پي نوشت: ستايش سينماي عامه پسند در همشهري
شريالهاي عيدانه
درباره سريال مردهزار چهره ساخته مهران مديري اصل مطلب در همشهري لينك ها : آژانس خبري هن ر،
سايت سينما و
وبلاگ آژانس شيشه اي نوشته محمد تاجيك
درباره پخش ناقص الخلقه فيلم هاي اسكاري از تلويزيون در تعطيلات عيد در همشهري:رقابت هرساله در پخش فيلم‌هاي سينمايي

تاوان

2008-01-26T15:52:00.000+03:30

روزنامه اعتماد در ويژه نامه هفته گذشته پرونده خوبي رو براي فيلم تاوان يا كفاره نوشته كه اين بخشي از اون پرونده است ...

فليني و برگمان همپاي ديکنز و تولستوي

الهام طهماسبي
فيلم تاوان يا کفاره درامي عاشقانه - تاريخي است که اغلب جوايز امسال را در جشنواره ها و مراسم هاي هنري از جمله گلدن گلاب به خود اختصاص داد و شايد حالا زمان آن فرا رسيده است که تاوان در مراسم اسکار هم با درخشش خود چشم ها را خيره سازد
اين متن گفت وگويي با جو رايت کارگردان فيلم است

از جانب تهيه کننده تحت فشار خاصي بوديد يا سفارش خاصي مبني بر اينکه فيلم کمتر به رمان وفادار بوده و کمتر حال و هواي ادبي داشته باشد، وجود داشت؟

متن اين رمان قابليت هاي بسياري براي تبديل شدن به تصوير داشت بنابراين من تمام تلاشم را صرف اين کردم تا فيلم، اقتباس ادبي کاملي از اين رمان باشددر کتاب بخش هاي جذابي وجود داشت مثل جاهايي که از گذشته تنها صحبت مي شد (پيش از آنکه اتفاق را نشان دهد)ما در اين مواقع بعضي بخش ها را در فيلم وارونه مي کرديم اما در همه موارد بسيار به متن کتاب وفادار بوديم و اغلب تفاوت هايي که در متن رمان با فيلم ديده مي شود بيشتر به محدوديت هاي مالي برمي گردد। معمولاً اهالي ادبيات و نويسندگان معتقدند که کارهاي نوشتاري و مکتوب داراي حقوق انحصاري و باارزش تري نسبت به حقايق دروني بشر (و کارهاي تصويري) است اما من شخصاً اين طور فکر نمي کنم و معتقدم کارهاي فليني، برگمان و خيلي از فيلمسازان بزرگي که شاهکار هاي کلاسيک را ساخته اند همپايه کارهاي ديکنز و تولستوي باارزشند و تنها جنس اين دو رسانه با هم متفاوت است و به نظر من کساني که فکر مي کنند فيلم تاوان بر مبناي رمان و همپايه آن نيست قدرت رسانه تصويري و فيلم را دست کم گرفته اند

در مورد سکانس باشکوه و ديدني دانکرک کمي توضيح مي دهيد؟

در اين سکانس مطابق متن کتاب و بر اساس تاريخ (در جنگ جهاني دوم) بمب افکن ها در طول جاده هزاران هزار نفر از مردم بي

دفاع و سربازان آواره را مورد هدف قرار مي دهند دنباله مطلب در اينجا

اطلاعات بيشتر در مورد تاوان رو تو مجله فيلمنگار ماه آينده ميتونيد بخونيد

روايت يك عشق اثيري درباره سريال شهريار در روزنامه همشهري

چند تا پست يكي..براي خالي نبودن عريضه!

2008-01-16T02:15:00.000+03:30

اول اين كه به دليل طبق معمولي فرصت نشد آپ كنم و دوم شرمنده كه براي خالي نبودن عريضه و اين كه اين وبلاگ باشه ناچارا تا مدتي پست هام فقط مطلب روزنامه مجله است پس هي بهم غر نزنين ! بعد از يه مدت اميدوارم اوضاع و احوال انقدر خوب باشه كه بتونم مثل قبل بنويسم...و سوم ممنون كه با وجود اينكه من كمتر تونستم بيام ونوشته هاتونو بخونم گاهي اينجا سر زديد و با كامنت يا مسنجر نظر دادين ..دلم براي خوندن نوشته هاي همتون تنگ شده در اولين گذرگاهي كه به ذره اي آرامش برسم كه اميدوارم برسم و نميدونم ...ميام و نوشته هاي قشنگ سينمايي هنري ادبي واجتماعي و.. تون رو مي خونم

اما اين ماه اگه كسي فيلم راتاتوي رونديده كه شاهكاري از كمپاني انيميشن پيكساره توصيه ميكنم ببيندش و اگر اطلاعات كاملي از فيلم خواست تو مجله فيلمنگار اين ماه يه مصاحبه با فيلمنامه نويس و نقدي روي اين فيلم نوشتم كه ميتونيد بخونيد...هر چند از عالم فانتزي انقدر دور شدم كه ميترسم تو چرخ دنده واقعيت له شم.. ولي اين فيلم روياي شاد كودكانه و شيرين يك موش آشپز شكمو و دوست داشتنيه
پي نوشت چند تا نقد سريال تو همشهري:
اكس پارتي تلويريوني درباره سريال فخيم زاده
يك مادر و دوبچه درباره ساعت شني
يك يادداشت روي مجموعه انسان خوب

پي نوشت : علت تاخير در اپ كردن اينجا غير از كمبود فرصت تو اين مدت مشكل بلاگ اسپات هم هست چند وقتيه ديگه درست كار نميكنه اگه عمر و فرصتي باقي بود اميدوارم زودتر سايتم راه بيفته ...

مقدماتي براي اسكار

2007-12-23T00:44:00.000+03:30

تفاقات سينمايي مهم در هفته اخير
مقدماتي براي اسکار
روزنامه اعتماد پنج شنبه، 22 آذر 1386
الهام طهماسبي
هفته اخير اتفاقات و اخبار متعدد سينمايي توجه همه مشتاقان سينما را به خود جلب کرده است। استيون اسپيلبرگ فيلمساز بزرگ امريکايي که کارنامه پرباري از بهترين آثار سينمايي دارد، اين بار به خاطر يک عمر فعاليت هنري از سوي انجمن مطبوعات هاليوود در 13 ژانويه 2008 در مراسم گلدن گلاب جايزه افتخاري «سيسيل ب دوميل» را دريافت خواهد کرد. او تاکنون شش بار جايزه گلدن گلاب و سه بار جايزه اسکار را نصيب خود ساخته است. از سوي ديگر پس از مدت ها انتظار بالاخره فيلم «بليت ها» ساخته مشترک عباس کيارستمي، کن لوچ و ارمانو اولمي از 28 نوامبر روي پرده سينما هاي فرانسه به نمايش درآمد. اين فيلم، سه اپيزود مشترک به کارگرداني اين سه فيلمساز برجسته دنياست که هرکدام نماينده هويت فيلمسازان شان هستند و نمونه کوچکي از راه و رسم اين فيلمسازها در دوران کاري آنها محسوب مي شوند. همچنين اين روزها جشنواره هاي متعددي در راه است که برگزيده شدن فيلم ها و دست اندرکاران شان در هر کدام از آنها، مي تواند مقدمه يي براي انتخاب در اسکار امسال باشد. از جمله اين اتفاقات اعلام نامزدهاي دريافت جوايز اسپريت است که هر ساله در امريکا برگزار مي شود. اين مراسم امسال نيز درميان انبوه مشتاقان سينما در اواخر نوامبر برگزار شد. علاوه بر اين، هفته گذشته شهر برلين ميزبان مراسم سينمايي مهم و به يادماندني ديگري نيز بود. اين مراسم، با نام اسکار اروپايي، توسط رياست آن - ويم وندرس - فيلمساز برجسته آلماني، با حضور 1400 نفر برگزار شد و 1800 عضو آکادمي سينماي اروپا برگزيده هاي خود را در رشته هاي مختلف سينما اعلام کردند.
دنباله مطلب در اينجا

پينوشت:هشياري زير تيغ درباره فيلم بيداردر روزنامه همشهري

IN THE VALLEY OF ELAH

2007-12-07T17:04:00.000+03:30

پرونده فيلم در دره الله ساخته پل هاگيس در روزنامه اعتماد پنج شنبه پانزده آذر

فجايع جنگ عراق درون خانواده هاي امريکايي
الهام طهماسبي
پل هاگيس پس از سال ها نويسندگي برنامه هاي تلويزيوني، در حالي که در سينما نامي شناخته شده نبود در سال 2005 با نوشتن فيلمنامه «دختر ميليون دلاري» برنده جايزه اسکار شد و يک سال بعد يعني سال 2006 اولين فيلم خود را با عنوان «تصادف» نوشت و کارگرداني کرد। اين فيلم با استقبال زيادي از سوي منتقدان روبه رو شد و توانست جايزه بهترين فيلمنامه و بهترين فيلم را در مراسم اسکار نصيب خود سازد. هاگيس در آخرين تجربه فيلمسازي اش با ساخت فيلم « در دره الاه» مضموني را دستمايه ساخت فيلم قرار داده که اين روزها به شدت مورد توجه فيلمسازان امريکايي و حتي کل دنيا است. اين روزها فيلم هاي امريکايي بسياري عليه جنگ عراق ساخته شده اند که همه به نوعي، مستقيم و غيرمستقيم تلاش مي کنند از ديدگاه هاي مختلف فجايع جنگ عراق را به تصوير بکشند و همه اين فيلم ها يا کم و بيش بر پايه حقيقت اند (مثل فيلم هاگيس و فيلم اخير دي پالما) يا لحظاتي از تصاوير مستندگونه يي از اين جنگ را در دل خود دارند. فيلم «در دره الاه» ساخته پل هيگيس بر مبناي ماجرايي واقعي و مستند ساخته شده است ماجرايي که تحت عنوان گزارشي با نام «مرگ و رسوايي» سال ها پيش در مجلات به چاپ رسيده است.فيلم ماجراي پدري را روايت مي کند که به او خبر مي دهند پسر سربازش پس از بازگشت از جنگ عراق مفقود شده است. پدر به دنبال پسرش به عراق مي رود و سرانجام درمي يابد که پسر به دنبال ماجراي پيچيده يي به قتل رسيده است. او تلاش مي کند به همراه کارآگاه پليس جواني از راز اين قتل پرده بردارد. تاثيرگذار ترين لحظات فيلم، زماني است که پدر تصاوير ضبط شده پسر را در جنگ و در اردوگاه سربازان تماشا مي کند. واکنش هاي «هنک» (با بازي خوب تامي لي جونز) در ترکيب با اين تصاوير بسيار دردناک و تاثيرگذارند. ما صحنه هايي از مايک و ساير افراد گروهان را در جنگ مي بينيم. هيگيس در اين فيلم با ظرافت خاصي مستقيم به جنگ عراق وارد نشده است. او در ابتدا ماجراي اين پدر و پسر و مادر رنج کشيده اش و تلاش هاي اميلي (پليس جوان) را به تصوير مي کشد و سپس با ايجاد همذات پنداري حسي عميق در مخاطب به سراغ جنگ عراق مي رود و ما وقايع اين جنگ و اوضاع سربازان را به همراه پدر از تصاوير ضبط شده از دوربين ويدئويي کوچکي مي بينيم. به اين ترتيب دردناک بودن موقعيت اين پدر و پسر، استرس هاي خانواده ها و نفس موضوع جنگ بيشتر به چشم مي آيد. پل هاگيس در فيلم «در دره الاه» تنها به ظاهر جنگ بسنده نمي کند بلکه آن را از درون و در دل يک خانواده و با نشان دادن ماجراي پيچيده پدري که فرزندش را از دست داده به تصوير مي کشد.هنک به دنبال يافتن پسرش با رفتن به عراق وحشت اين جنگ را از نزديک لمس مي کند و وقتي که او در حال تماشاي تصاوير ويدئويي است اين وحشت را در چشمانش به وضوح مي توان ديد. نکته بارزي که فيلم هاگيس را از ساير فيلم هايي با اين مضمون جدا مي کند پرداختن به آثار جنگ عراق و آسيب هاي رواني جنگ روي سربازان است؛ چيزي که شايد خانواده هاي امريکايي را با ديدن آن به شکلي جدي ترغيب کند تا در مقابل ادامه اين جنگ بايستند و اعتراض کنند.ادامه مطلب در اينجا

برايان دي پالما وجنگ عراق

2007-11-10T22:06:00.000+03:30

در تازه ترين فيلم برايان دي پالما
حقايق جنگ عراق:روزنامه اعتماد پنج شنبه، 17 آبان
الهام طهماسبي

از چندي پيش موج فيلم هاي امريکايي ضدجنگ در جشنواره هاي بزرگ دنيا به راه افتاده و تمام اين فيلم ها با نشان دادن لحظات تلخ جنگ عراق قصد دارند به نوعي اعتراض خود را نسبت به اين جنگ اعلام کنند। آخرين فيلم برايان دي پالما کارگردان بزرگ امريکايي نيز که در اين جشنواره شرکت داشت يکي از بيست و دو فيلم بخش مسابقه بود که موفق به دريافت جايزه شير نقره يي از اين جشنواره معتبر جهاني شد।فيلم Redactedd هنگام نمايش در امريکا با سانسور زيادي مواجه شد.دي پالما نسبت به سانسور فيلم بسيار ابراز تاسف کرد و اظهار داشت که به رغم اين سانسور ها تلاش مي کند حقايق بالاخره ديده شوند تا مردم نسبت به وضعيت و اقدامات سربازان امريکايي آگاه شوند. او اين جنگ را اشتباه محضي خواند که بايد هر چه زودتر جلوي آن گرفته شود. آخرين فيلم دي پالما، Redacted، فيلمي مستند- داستاني است که بر مبناي اتفاقات واقعي در جنگ عراق ساخته شده است. بسياري از سکانس هاي فيلم آنقدر تلخ، تکان دهنده و حتي گريه آور است که هنگام تماشاي آن بسياري از مردم سالن را ترک کردند و تحمل ديدن خيلي از صحنه ها را نداشتند.داستان محوري و شوک آور فيلم تصوير کردن واقعه يي است که در حقيقت، در عراق رخ داده است و حمله سربازان به خانه يي در جنوب عراق را نشان مي دهد که طي آن سربازان امريکايي دختر 15 ساله عراقي را مورد تجاوز قرار داده و به طرز دلخراشي او و خانواده اش را به قتل مي رسانند. قبلاً هم دي پالما مشابه چنين واقعه يي را در ويتنام در فيلم هاي خود تصوير کرده بود اما چيزي که اينجا سبب تاثيرگذاري بيشتر اين صحنه ها است علاوه بر مستندنمايي آنها باور اين حقيقت است که در زمان حاضر اين اتفاقات در عراق در حال وقوع اند. از جنگ ويتنام سال ها گذشت تا فيلمسازان اجازه پيدا کردند با صراحت درباره آن فيلم بسازند اما اين فيلم ها در شرايطي ساخته مي شود که شايد در همان لحظه هايي که آسوده در حال تماشاي آن هستيم مشابه همين اتفاق در عراق در حال رخ دادن باشد. در کنار اين ماجراي تکان دهنده، دي پالما با ظرافت خاصي وارد جمع سربازان امريکايي مي شود و از نزديک اوضاع آشفته و عصبي آنها را نشان مي دهد؛ جواناني که تحت فشار عصبي مزمن اين جنگ دراز مدت تبديل به موجوداتي آشفته و مضمحل شده اند که نمي توانند خودشان و شرايط را کنترل کنند. در نتيجه کارهاي وحشتناکي از آنها سر مي زند کارهايي که در شرايط ديگري شايد هرگز انجام نمي دادند. داستان فيلم با سربازاني شروع مي شود که در مناطق اشغال شده مامور ايست بازرسي هستند. به شهادت آمار گزارش شده در همين ايست هاي بازرسي در طول يک سال حدود دو هزار عراقي کشته شدند که از اين تعداد تنها 60 نفرشان قصد حمله يا جنگ داشته اند و باقي آنها انسان هاي بي دفاع و مردم عادي بوده اند. در سکانس تاثيرگذاري از فيلم زن بارداري را مي بينيم که نزديک به وضع حمل است در ماشيني برادرش او را با سرعت به بيمارستان مي برد. سربازان با ديدن سرعت ماشين، تصور مي کنند آنها قصد ديگري دارند و تيراندازي شروع مي شود و سرانجام زن و کودک او کشته مي شوند. سانس افتتاحيه فيلم با سرباز امريکاي لاتين، آنجل سالازار، شروع مي شود. او با يک دوربين ويدئويي تصاوير مستندي از اردوگاه سربازان و هر چه آنجا مي گذرد مي گيرد تا با آنها فيلم مستندي به نام «به من دروغ نگو» بسازد و پس از جنگ فيلم را به عنوان پروژه به مدرسه سينمايي ببرد. او به دنبال سربازان و دوستان خود با دوربين حرکت مي کند و تصاويري از زندگي عادي آنها مي گيرد. مثلاً تصاويري از سربازي که در حال خواندن کتاب جان اوهارا است و... ما فيلم را از نقطه ديد سالازار مي بينيم و تا اينکه رفته رفته دوربين سالازار اتفاقات اصلي جنگ را ضبط مي کند. تصاوير فيلم آميزه يي از تصاوير مستند و واقعي از کشته شدگان جنگ عراق است که به همراه تصاوير دوربين هاي ويدئويي و تصاويري با دوربين HD مونتاژ شده اند. دي پالما در فيلمRedacted جا به جا اشاره هاي واضحي به نحوه پوشش خبري رسانه هاي تصويري دنيا و امريکا از جنگ عراق دارد. خشونتي که در سراسر فيلم جاري است ماهيت واقعي جنگ عراق را برملا مي کند. سربازاني که در ابتدا در اردوگاه مي بينيم ظاهراً همگي انسان هايي معمولي اند اما آنچه پس از آن از اين جوانان سر مي زند با علم به اينکه اين اتفاقات واقعي است تکان دهنده است. دي پالما کارگردان فيلم اميدوار است با اين فيلم بتواند مردم دنيا را ترغيب کند که با اعتراضات خود امريکا را وادار کنند به اين جنگ درازمدت فرسايشي خاتمه دهد. به نوعي يادآوري کند که اين جنگ به سود هيچ يک از طرفين نيست.

قيصر امين پور

2007-10-31T00:42:00.000+03:30

صبح زود يكي از دوستاي روزنامه اس ام اس زد كه امين پور رفت ॥خواب بودم بدجور... ديشبش تا 5 صبح بيداربودم بدون هيچ كاري بيخوابي زده بود به سرم و راه مي رفتم...هر چي تو خواب به آشناهاي مشترك فك كردم نفهميدم كي بود و كجا رفت.هشيار كه شدم تازه جا خوردم...ياد اين شعر قيصر امين پور افتادم و ياد روزهايي كه كتابشو تازه خريده بودم آيينه هاي ناگهان اوني كه رو جلدش يه طرح نقره اي بود॥كي بود سال 74 فكر كنم.. نمي دونم ولي موقعي بود كه هنوززندگي رو دوست داشتم و فكر نميكردم آدم يه موجود نباتي با يه زندگي نباتي بيشتر نيست।چو گلدان خالي لب پنجره ...پر از خاطرات ترك خورده ايم.....مردم همه تو را به خدا سوگند مي دهند اما براي من...تو آن هميشه اي كه خدا را به تو سوگند مي دهم...قيصر امين پور

همين دوتا يادمه باقيش يادم نمياد

لعنت به اين بلاگ اسپات كه ديوونم كرد اين دهمين باره اين پست رو تصحيح ميكنم

پي نوشت: متن خبر در بي بي سي درايسنا

پي نوشت دو : فيلم عراق تكه تكه شده از نگاه ناصر خالديان

هفته فيلم مستند

2007-10-29T23:46:00.000+03:30

هفته فيلم مستند بيست و پنج مستند برگزيده يازدهمين جشن خانه سينما ي ايران به همراه شش فيلم از بني اعتماد كيارستمي مجيدي و تهمينه ميلاني هفت آبان تا يازده آبان در خانه سينما برگذار مي شود

تهران چند درجه ريشتر ومستند ايران در اعلان از مستند هاي خوب امروز بود

توضيحات ناصر صفاريان ديبرهفته فيلم25+6رو اينجا ميتونيد بخونيد

عراق در سه اپيزود

2007-10-26T00:20:00.000+03:30

مستند عراق تكه تكه شده علاوه بر اين كه در رقابت با مستندي از " ال گور" كانديد دريافت جايزه اسكار شد در حشنواره هاي متعددي به موفقيت هاي بسياري دست يافت از جمله انها بردن سه جايزه اصلي ( بهترين كارگرداني ،تدوين و فيلمبرداري)از جشنواره مستقل آمريكايي سان دنس است و برنده شدن در جشنواره هايي مثل : فستييوال فيلم شيكاگو، فستيوال فول فريم،فستيوال جهاني حقوق بشر، انجمن مستند سازان بين المللي، فستيوال بين المللي مانهايم و..

نقد ي روي فيلم عراق تكه تكه شده در روزنامه اعتماد پنج شنبه

عراق تکه تکه شده در سه اپيزود

الهام طهماسبي

فيلم مستند «عراق تکه تکه شده» به کارگرداني«جيمز لانگلي» از جمله مستند هاي برتر سال بود که در جشنواره سينما حقيقت در کنار آثار پر سر و صدايي چون «سيکو» به کارگرداني مايکل مور به نمايش درآمد।فيلم عراق تکه تکه شده پرتره يي سه اپيزودي، از زندگي مردم عراق پس از جنگ و حمله امريکا سال (2003) در اين کشور است و برشي از زندگي روزانه مردم عراق را از زبان خود مردم روايت مي کند. در زمان ساخت اين فيلم، لانگلي کارگردان فيلم به گفته خودش به شدت تحت فشار بود و احساس خطر مي کرد و در شرايطي که حتي مردم مي ترسيدند از خانه هايشان بيرون بيايند او تلاش مي کرد مستندي از زندگي مردم جنگ زده عراق بسازد. لانگلي نخستين فيلم خود را با نام نوار غزه در سال 2002 ساخت که از سوي جشنواره ها و منتقدان مورد تحسين بسياري قرار گرفت. او که امسال با فيلم عراق تکه تکه شده در جشنواره سينما حقيقت حضور داشت اعلام کرد که بسيار مايل است مستندي درباره ايران بسازد. لانگلي از بين شش داستان که در زمان دو سال اقامت خود در عراق نوشته بود سه داستان را براي ساختن فيلم عراق تکه تکه شده برگزيد. اين سه داستان هر کدام در سه فضاي متفاوت فرهنگي- مذهبي، زندگي در عراق را به تصوير مي کشند و در سه بخش خانواده شيعه، سني و کرد به روايت عقايد مردم عراق درباره جنگ و حضور امريکا در عراق مي پردازند.لانگلي اجازه مي دهد بدون محدوديت داستاني، هر اپيزود ماجراي خودش را روايت کند و کاراکتر ها با صداقت و صراحت خاصي عقايد خودشان را جلوي دوربين مطرح کنند. او اعتقاد دارد اين فيلم نشان دهنده تمام فجايع جنگ نيست بلکه تنها تکه يي از اين اتفاقات جلوي دوربين برده شده و به تصوير کشيده شده است. اپيزود ابتدايي فيلم داستان پسر بچه يي يازده ساله به نام محمد هيثم را روايت مي کند که پدرش را از دست داده و در يک تعميرگاه و مکانيکي اتومبيل کار مي کند. لانگلي در اين سکانس به رابطه پدر- پسروار هيثم با صاحب کارش مي پردازد. صاحب کاري که پدرانه اما با پرخاش حتي گاهي با فحش هيثم را به يادگيري سواد تشويق کرده و در صورتي که نتواند نام پدر خود را بنويسد او را تهديد به اخراج مي کند.در اين سکانس با ظرافت خاصي از زبان پسربچه مي شنويم که من دلم نمي خواهد کتک بخورم و فحش بشنوم تا سواد ياد بگيرم و... در مونولوگ هاي هيثم روي تصاوير فيلم نکته يي روشن مي شود که رسيدن به فرهنگ و سواد و تمدن تحت زور و فشار کارکردي برعکس خواهد داشت. در اين اپيزود هيثم مسلماني سني است و مسائل بسياري در خلال ديالوگ هاي اين بخش از فيلم درباره مناقشه شيعيان و سني ها در عراق و اختلافات آنها مطرح مي شود. در اپيزود دوم فيلم، لانگلي به شيعيان و حضور مقتدا صدر در نجف مي پردازد. در ساخت اين اپيزود لانگلي با مشکلات بسياري مواجه شد تا سرانجام توانست نماينده مقتدا صدر، شيخ عوس، را در عراق ملاقات کند. در اين بخش جنبش شيعيان طرفدار مقتدا صدر و سخنراني ها و جلسات و عقايد آنها به تصوير کشيده شده است. و در اپيزود سوم، فيلم وضعيت کردهاي عراق و شورش کردها براي دستيابي به استقلال را تصوير مي کند. لانگلي در اين قسمت بيان عقايد کردها را از دل يک خانواده کرد و کارگران کوره هاي آجرپزي در مزرعه يي در اربيل آغاز مي کند. آنها در ديالوگ هايشان درباره عراق، استقلال طلبي و عقايد مذهبي صحبت مي کنند و فيلم مرد مزرعه دار کردي را نشان مي دهد که آرزو دارد يکي از پسرانش را براي رضاي خدا و کسب علوم روحاني به مدرسه طلبگي بفرستد. عراق تکه تکه شده مستندي جذاب و هوشمندانه است که بازتابي مستقيم از جنگ عراق و فجايع اين جنگ و حضور امريکا را به تصوير مي کشد. لانگلي کارگردان فيلم، مانيفست صادر نمي کند، فيلم تبليغاتي پرهياهوي اغراق آميز نساخته است، شعار نمي دهد، بلکه به جاي شانتاژ تبليغاتي صرف، در نهايت ظرافت و سادگي حقايق را از زبان خود مردم بيان مي کند. و تاثير اين جنگ درازمدت و فرسايشي و حضور امريکايي ها را بر زندگي و روحيه مردم عراق نشان مي دهد و فيلم به وضوح عراقي تکه تکه شده را نشان مي دهد؛ عراقي که پس از حضور امريکا به سه بخش تجزيه شده است؛ سني هاي مرکز و شيعيان در جنوب و در شمال، کردها...اين فيلم علاوه بر اينکه از نظر حقايق ژورناليستي فيلمي قابل توجه است به لحاظ تصويري هم بديع و جذاب است. سوال اصلي فيلم اين است که آيا بالاخره مردم عراق متحد خواهند شد يا عراق از درون به اين سه بخش تجزيه مي شود؟ در ديالوگي در فيلم از زبان پسربچه يي با تاکيد مي شنويم که عراق يک کشور است چطور مي شود آن را تبديل به سه قسمت کرد؟ و اين سوالي است که تنها زمان و آينده مي تواند به آن پاسخ گويد.

پي نوشت : يه يادداشت كوچولو درباره مستند در همشهري: برنامه اي كه مي بينيد نامش مستند است

Iraq in Fragments

2007-10-18T01:11:00.000+03:30

دوستی که پیش از راه افتادن جشنواره سینما حقیقت درباره بولتن صحبت میکرد خبر نمایش فیلمی رو تو سینما فلسطین داد که چند وقتی بود به دنبالش بودم
امروز که پیگیر شدم و به این هوا رفتم به جز دیدن چند تا دوست خوب قدیمی توفیق دیدن دوباره آب ث آفریقای کیارستمی هم پیش اومد دلم میخواست کار مهوش شیخ الاسلامی رو ببینم که نشد
سینما قیام که اصلا نرفتم
اما فیلمی که دنبالش بودم فردا به نمایش در میاد اینو نوشتم تا اگه کسای دیگه ای هم دنبال این فیلم بودن بدونن.
چند وقت پیش آنونس فیلم عراق تکه تکه شده رو دیدم شاهکار عجیبی بود خیلی دنبالش گشتم ولی گیرم نیومد
حالا این آقای جیمز لانگلی عزیز و نازنین کارگردان فیلم اومده ایران یه سالی هم اینجا میمونه اگه نشه از خودش فیلمو گرفت(که البته ما سعی خودمونو می کنیم حالا...) بالاخره باید یه جوری پیداش کرد
چون از اون فیلمایی که به دوباره دیدنش می ارزه این فیلم فردا ساعت 3.5 گمونم تو سالن 3 سینما فلسطین پخش میشه.شب هم
فیلم پر سر و صدای مایکل مور فکر کنم ساعت 5.5 باشه البته بعید می دونم چیز خوبی از آب در اومده باشه
به هر حال اگه کسی تونست نسخه ای از فیلم عراق تکه تکه شده پیدا کنه یا حتی دانلود کنه لطف میکنه به من خبر بده
درباره فیلم هم تو اولین فرصت مینویسم
بخشهایی از فیلم رو اینجا میتونید ببینیید

پی نوشت:وقتی این پست رو میذاشتم نتونستم اینجا رو پینگ کنم از دوست ناشناس عزیزی که زحمت کشیده و لطف کرده بلافاصله اینجا رو پینگ کرده واقعا ممنونم

میوه ممنوعه

2007-10-01T23:48:00.000+03:30

این چند وقته دارم کمی تلویزیون نگاه می کنم و به گمونم چند تایی سریال هست که ارزش دیدن داره...این قسمت مدار صفر درجه امشب از نظر فیلمنامه غافلگیر کننده بود و از روند اتفاقاتش خیلی خوشم اومد سریال فیلمنامه و ریتم خوبی داره و درست وقتی که خیال تماشاجی از بابت محکومیت زینت با حرفای دادستان راحت میشه اون اسلحه کشیدن و شلیک به شقیقه حرف نداره... اینجا هم یه نقد تو روزنامه همشهری فردا درباره سریال میوه ممنوعه نوشتم که کاملشو از لینک پایین می تونید بخونید

شيخ صنعان در حجره بازار!

حسن فتحی استاد گنجاندن طعم میوه های ممنوعه در دل روایت های تاریخی – مذهبی است.
درست مثل شب دهم وبه همان سبک و سیاق شب دهم که داستانی عاشقانه را با فضایی مذهبی و واقعه عاشورا پیوند زده بود، این بار هم درک مفاهیم معنوی و ایمانی را از لبه تیغ آغاز می کند و حاجی داستانش را که عمری کمر به اطاعت خدا بسته، درست به لبه پرتگاه و بر باد دادن 70 سال طاعت و عبادت خدا می برد.
فتحی در انتخاب سوژه های این چنینی جسارت خوبی دارد و تلاش نمی کند مثل خیلی از سریالها راحت طلبانه سراغ سوژه های سر راست مذهبی درباره دین و ایمان برود و با قالبی خشک و معلم وار و بدون هیج واقعه دراماتیکی آن را روایت کند.بلکه با ظرافتی هوشمندانه همیشه تم هایی را برای سریالهایش انتخاب می‌کند که برای تماشاگر ملموس باشد.
سریال با معرفی شخصیت‌ها آغاز می شود ودر خلال این معرفی ماجراهای مختلفی هم اتفاق می افتد و کارگردان صرفا به معرفی کشدار و خسته کننده قناعت نمی‌کند.
حسن این سریال نسبت به سایر سریالهای مذهبی در این است که ادامه روند اتفاقات چندان قابل پیش بینی نیست و در حالی که مثلا حدس می زنی، حاجی همه چیز را رها کرده و به سمت دختر می رود روند اتفاقات بدون شعار دادن یا اغراق با ظرافت تغییر جهت می دهد و مخاطب را در نوعی تعلیق باورپذیر باقی می گذارد... دنباله مطلب درروزنامه همشهری
پی نوشت : یه داستان کوچولو ی من تو 360 هوا سرد شده عالیجناب؟

بدون شرح

2007-09-20T14:53:00.000+03:30

من
با همه خون قلبم
با رخت یکدست سفید قلبم
با گلهای خاکی که چسبیده به آن
باز می گردم
به جاده

ولادمیر مایاکوفسکی

پی نوشت: از همه دوستان عزیزی که این مدت پیگیر راه انداختن دوباره این پنجره بودند ممنونم

پی نوشت2: مطلب من رو درباره سریال مدار صفر درجه با عنوانتو را به جاي همه کساني که نشناخته ام دوست مي دارم تو ویژه نامه اعتماد امروز میتونید بخونید
اینهم موسیقی سریال

پی نوشت3: بالاخره منم آلوده سیصد وشصت بازی شدم

سیاه چاله

2007-08-20T04:24:00.001+03:30

... بودن دلیل میخواد... من ندارم

پی نوشت : رفقای عزیزم ,از بابت لطفتون وکامنت ها ,ایمیل ,اس ام اس و... ممنونم ببخشید اگه تک به تک جواب نمیدم که چندان احوال مساعدی برای جواب دادن ندارم تا مدتی که نمیدانم چه قدر, نمی توانم بنویسم و اینجا را آپ کنم و...
مرسی و خداحافظ

LE MIROIR BRISE

2007-08-07T22:44:00.000+03:30

برخلاف نظر دوستان که در موارد مختلف با لقب هایی مثل سیب زمینی, یخ و بی احساس منو مفتخر می کنند, بسیار خسته , بی قرار ,عصبی و کلافه ام آنقدر که حتی حوصله وبگردی های شبانه را هم ندارم

این دو تا مطلب های من در آخرین شماره روزنامه شرق اند :

درباره گریندهاوس آخرین فیلم تارانتینواز نگاه کایه دو سینما

کنسرت آخر استینگ و گروه پلیس

ساقی قهرمان و توقیف شرق

2007-08-06T21:26:00.002+03:30

مصاحبه روز شنبه 13مرداد در روزنامه شرق با ساقی قهرمان باعث توقیف موقت شرق شد توضیحات کاملتر رو میتونید از اینجاها بخونید
ایسنا فارس نوروز بازتاب بی بی سی

صحبت های مدیر مسوول شرق با جهان نیوز

رویای آمریکایی زاییده سینمای آمریکا

2007-07-31T22:21:00.000+03:30

همیشه تقابل رویا ی آمریکایی واروپایی برام جذاب بود . ویم وندرس در این باره عقاید جالبی داره: اروپاي واحد (قاره اروپا) بدون قرار گرفتن فرهنگ و هنر در قلب هويت آن خشک خواهد شد و خواهد مرد.
بحث برسر عقيده روح اروپايي تاثير معکوسي دارد و بيشتر باعث به وجود آمدن اين شک مي شود که اروپا از چنين روحي برخوردار نيست يا به اين موضوع اشاره مي کند که پروژه اروپاي واحد فاقد ديدگاهي نسبت به آينده يا يک رويا است. در چنين شرايطي ما بايد در اين مورد کاري انجام دهيم، منظور از ما همه اروپايي ها يا آنهايي هستند که سياست ها و خط مشي ها را تعيين مي کنند. براي بيشتر اروپايي ها، اروپا به شکلي خلاصه، هويتي بيگانه پيدا کرده است و آنها چندان مطمئن نيستند که آيا بايد نماينده اين اروپاي جديد باشند يا با آن مخالفت کنند؟ يا با اين وضعيت جديد همراهي کنند يا خود را از آن جدا کنند؟ تصوير اروپا با چيزي که به عنوان يک قاره در ذهن داريم کاملاً متناقض است. تصويري که شبيه مارک معتبري از کالا و يادآور يک سري از تصاوير گذشته، داستان ها، رسم ها و تبليغات و شهرت و تجارب شخصي است. احساس ما درباره روح اروپا دقيقاً مرتبط با اين تصوير است. اروپا بايد اعتماد به نفس خدشه دارشده اش را دوباره به دست بياورد تا بتواند ذات و هويت خود را اصلاح کند دنباله مطلب رو در روزنامه شرق امروز بخونید
پی نوشت:الان یک اس ام اس از یه دوست عزیز رسید: میکل آنجلو آنتونیونی کارگردان بزرگ ایتالیایی در سن 94 سالگی در گذشت
پی نوشت 2: از احوالات اینجانب اگر خواسته باشید باید بگویم... آرش کمانگیر اسلحه نداشت والا به جای کشیدن کمان و پرتاب به هدف, با تمام انرژیش به عنوان آخرین تیر ترکش ,اسلحه رو می گذاشت رو شقیقه اش و تیر خلاص

Sauve moi

2007-07-21T18:46:00.000+03:30

دارم تسلیم می شوم : به سکوت به سکون به مرگ
هیچ کاری از دستم
برای دلم
بر نمی آید
وآنقدر ناتوانم
که انگار مرده ام
شاید تو با تمام حجم حضورت
برای من با اینهمه دلتنگی
تنها بهانه ای شدی که به یادم بیاورد
من مرده ام
...
چرا مرا نمی بینی؟
من مرده ام؟

پی نوشت: جریان اتفاق وحشتناکی که برای مصطفی کرمی تصویر بردار فیلمهای کوتاه و مستند افتاد رو اینجا حتما بخونید وفراموشش نکنید
اگه میتونید کمکش کنید، كمك‌هایتان را به شماره حساب 210384448 بانك تجارت شعبه مهر كد 318 به نام «مصطفی كرمی» واريز كنيد
پی نوشت2:اینگماربرگمن، کارگردان بزرگ سینمای سوئد امروز درگذشت

نوستالژی

2007-07-11T21:55:00.001+03:30

گشته خزان نوبهار من، بهار من
رفت و نیامد نگار من ، نگارمن

سپری شد شب جدایی، به امیدی که تو بیایی

آخر ای امید قلبم با من از چه بی وفایی؟

فایل صوتی موسیقی کیف انگلیسی : فرهاد فخرالدینی

به لطف یکی از دوستان دستم رسید حیفم اومد نذارم اینجا

فایل صوتی رو حتما گوش بدید لطف این پست فقط به شنیدن اونه
پي نوشت: فايل صوتي احتمالا در فاير فاكس باز نميشه
و متاسفانه نميدانم چطور در فاير فاكس درست ميشه
پ ن :فایل رو عوض کردم گمونم دیگه باز شه

روزهای خوب

2007-07-03T00:18:00.000+03:30

یک : خدمت دوستان گرامی و نازنینی که مدام به من میگویند از تنبلی دیر به دیر آپ میکنی عرض کنم که حالا که من به خودم جنبیدم و می خواستم مرتب بشم و اینجا رو هم از این بی نظمی در بیارم درست سر بزنگاه بلاگر فیلتر شده با فیلتر شکن هم که مکافاتیه آپ کردن وظاهرا کامنتدونی ام هم باز نمیشه و به جاش همه آف میذارن و اینم از مزایای فیلتر شدن بلاگر است

دو: هنوز ازتصادف دیروز گیجم. با ترمز راننده تاکسی وبرخورد با ماشین جلویی سرم خورده به شیشه وشدم و مثل کارتون های والت دیسنی چون جای ضربه ورم کرده والبته نشکسته ولی سنگینه و من با کمال پررویی دکتر نرفتم

سه: این پست مینا درباره جریان احمدی نژاد و الیور استون خوندنیه... ما که نفهمیدیم جریان از اصل چی بوده! شما پیدا کنید پرتغال فروش رو

چهار: این پست پرستو و مصاحبه اش با رییس برون مرزی سازمان فخیمه صدا و سیما برام جالب بود به خصوص واکنش های آقای رییس

ودیگه...یه سری حرف و حدیث مسخره از چند نفر شنیدم که قدرت تخیل سازند ه اش و اصرار در واقع نمایی تخیلاتش و هنر شانتاژش آنقدر پیچیده و جالب وغریب بود که خود راوی ها رو هم به تعجب انداخته بود ومن فقط برام عجیب بود که مثلا چرا؟ واصلا یعنی چی؟...و بابا دست مریزاد

پ.ن: برای تعطیلی روزنامه هم میهن واقعا متاسفم و گمونم چیز دیگه ای برای دلداری به دوستان هم میهنی نمیشه گفت

ظاهر

2007-06-27T03:37:00.000+03:30

ظاهر در عربی به معنی مشهود و آشکار است، و یکی از نود و نه نام خداست و این نام به موجودات یا اشیایی اطلاق می شود که دارای خصیصه ی وحشتناک فراموش ناشدن اند و تصور آنها سرانجام شخص را دیوانه می کند

* * *

یه عالمه کار نوشتنی دارم از نوشتنی های روزنامه تا کارفیلمنامه و پروژه های دانشگاه اما ... تمام سعی مو میکنم
که بتونم تمرکز کنم و بیشتر از این چیزی رو عقب نندازم ...حالم خوب نیست و با این سرگیجه ای که دارم خودمو تو خونه حبس کردم وفقط می نویسم تاریخ امتحانارو قاطی کردم و نزدیک بود یکیشون به باد بره .بعدی رو نوشتم زدم جلو چشمم !انگار زمان ایستاده و جریان ذهن من هم ایستاده!شدم مثل کاراکتر فیلم ممنتو* یادداشتهای کوچیک رنگی تموم اتاقو پر کرده و وایت برد کوچولوپر از نوشته ها و ضربدر های قرمزه
کتابا رو زمین ریخته از کتابای دانشگاه تا کاغذ ها وکتاب تهوع سارتر که عاقل اندر سفیه کنار سبز پری پرویز دوایی افتاده
و سرگیجه...باید تمرکز کنم ...باید همه چیو به روال عادی برگردونم ...باید فراموش کنم ....خسته ام!
میرم فیلم فرزندان آدمو *ببینم دی وی دی دقیقه 20 گیر میکنه ...لعنتی...

پی نوشت 1: یکی بیاد در حق من لطف کنه و این روز نوشت وبلاگ منو درست کنه
هرچی کدشو جا به جا می کنم با بلاگ اسپات مشکل داره
پی نوشت 2: از دوستای خوبی که منو به نوشتن درباره تاثیر گذارها دعوت کردن ممنونم ولی هر چی فکر کردم دیدم چیزنوشتنی در این باره ندارم
پی نوشت 3: تاکید می کنم این پست به هیچ وجه، ربط خاصی به هیچ آدم حقیقی و حقوقی که در اینترنت صاحب سایت و و بلاگ است، ندارد و اینجاست که به حرف آن دسته از دوستان عزیز می رسم که شخصی نویسی را در وبلاگ باید محدود کرد که باعث جوسازی یا سوء تفاهم عمدی (!)کسی نشود

*memento
*children of men

یک پست نسبتا شخصی و دیر هنگام

2007-06-13T02:26:00.000+03:30

دنیا خیلی کوچیکه و... خطوط موازی آدم ها، بیشتر از یک بار تقاطع می کنند.
اگه فکر می کنی جایگاه محکمی داری ، پس هنوز از خیلی چیزای پشت پرده خبر نداری ، دوست من! من آدم صبوری هستم! منتظر تقاطع بعدی باش که شاید حتی ندونی کی؟ و کجا؟

coming soon

2007-06-05T19:17:00.000+03:30

,یک خبر خوب این که مینا اکبری عزیزبه جمع وبلاگ نویسها پیوست و از این به بعد علاوه بر روزنامه شرق
می تونید نوشته های خوبشو در وبلاگ کامینگ سون بخونید

در اودسا بود ، اودسا

2007-05-31T03:13:00.000+03:30

چند روزه بعد از اون اتفاقات احمقانه دو سه روز پیش سعی می کنم چیزی رو فراموش کنم چیزی که امشب دوباره یادم اومد
دلیل موندنم رو تو اون مدت تو اون جای لعنتی به خودم نمی تونستم دروغ بگم و... اون شباهت غیر قابل انکار ..وحشتناک بود منو میبرد به سال 76 حتی اگه چشمامو می بستم که نبینم ونفهمم بازم هجوم خون توی رگهام اون سنگ لعنتی رو روی اون دیوار می لرزوند درست مثل همون روزهای نیمکت سبز ..در آهنی .. و تصمیم بچه گونه من که همه چیزو به باد داد روزهایی که به جای خوندن آناتومی جلسه مجله میذاشتیم و وقتی شعرم و داستانم که فقط برای اون بود تو مجله دانشگاه چاپ میشد از پشت شیشه عینک چشمای درشت ومبهوتش برق میزد و اون عطر لعنتی من که باعث میشد در راهرو رو گم کنه ومن بخندم و چه با بدجنسی بخندم ... و چه قدر زود دیر میشه لعنت به هر چی شباهت ... .. سکوت کردم باز. مثل همون سال 76 که دیگه ندیدمش... سکوت می کنم باز ... باید برم

من ، کن ، خرداد

2007-05-27T01:00:00.000+03:30

درسته که خیلی دیر اومدم ولی تو این یک ماه بدجوری گیر کارای مختلف بودم .... تو اینجا فرصت نشد درباره جشنواره کن بنویسم ولی هر روز یه چی حدود ده صفحه گزارش کن به روزنامه دادم ولی حیف که طرف... بگذریم دیگه باید نصیحت دوستای خوبمو گوش کنم انگار!

اما حالا تو این هیر و ویری دنگم گرفته از خرداد بگم
اول این که این روزا تولد من بود... ...

یک- یه خردادی می تونه وقتی ناراحته با تمام وجودش جیغ بکشه و گریه کنه و درست به همون شدت وقتی خوشحاله دنیا رو به هم بریزه و بخنده ! همون قدری که آرومه آرومه می تونه وقتی عصبانی میشه آنقدر و حشتناک باشه که نشه باور کرد این همونه! می تونه خطش عوض شه می تونه ملایم ترین صداها رو داشته باشه که اگه بخواد گاهی تبدیل به جیغ های بنفش بشه میتونه می تونه با شدت دوست داشته باشه و عاشق باشه و به همون شدت هم میتونه متنفر باشه و میتونه رنگ قرمز و زمستونو یه اندازه دوست داشته باشه میتونه با بوی یه عطر به قدری مست شه که... یه خردادی خردادیه! اما همه اینا رو پشت یه ماسک آروم و خنثی قایم میکنه درست مثل گربه ای که ناخناشو تو مشتش قایم کرده تا...
.... ....

دو- یک ماهی هست که دانشگاه نرفتم و استادا الان سایه مو با تیر میزنن امیدوارم اینجارو نبینن ولی باید اعتراف کنم که به مقدار معتنابعی گواهی احتیاج دارم برای رفع خطر حذف واحد...

سه- استاد نازنین پایان ناممو باید ببینم و براش نتیجه تحقیق ببرم که این چند وقت انگار از کره زمین شوت شدم بیرون

چهار: نگید که تیتر پست اسم کن داره ولی درباره کن نیست فردا که اختتامیه است تلافیه ننوشتنامو در میارم

پنج: آی کیف میده دیدن اون فرش قرمز خفن هیجان انگیز کن و مخلفاتش

شش: و....حالم اصلا خوب نیست

The Good Shepherd

2007-04-30T23:33:00.000+03:30

اعتماد نكن، به هيچ‌كس!

تاریخ درج: 5 اردیبهشت 1386

جهان - الهام طهماسبي:
نگهبان خوب، دومين ساخته رابرت دنيرو، فيلمي است درباره تولد سی آی ای (سازمان جاسوسي– امنيتي آمريكا) و در واقع، برشي از تاريخچه تشكيل سی آی ای از سازمان‌هاي كوچك را، از طريق نشان دادن لحظه‌به لحظه زندگي شخصي و كاري يك جاسوس سی آی ای را به تصوير مي‌كشد.

فيلم سعي دارد واقع‌گرايانه و وفادار به تاريخ باشد در حالي‌كه سازمان سی آی ای را بسيار ملايم‌تر و پيش‌پا افتاده‌تر از آنچه در واقعيت است به تصوير مي‌كشد (هرچند در صحنه‌هايي شاهد شكنجه يا قتل آدم‌ها توسط ماموران سازمان سی آی ای‌هستيم.)

نام فيلم «نگهبان خوب» درست برعكس آني است كه اتفاق مي‌افتد، ويلسون كه جاسوس سی آی ای است از همان ابتدا به انگيزه حفظ منافع كشور آمريكا وارد سازمان مي‌شود و هدف اصلي او خدمت به مردم آمريكاست، اما در پايان به اين نتيجه مي‌رسد كه نگهبان خوبي نيست و هر كه را كه دوست دارد و در زندگي برايش مهم است به نوعي در معرض تهديد و آزار قرار داده است و اين شايد در وجهي كلان اشاره به سياستگذاران جامعه آمريكاست كه در واقع و در عمل نگهبان‌هاي خوبي براي مردم آمريكا نبوده‌اند.

بيشتر وقايع فيلم در حال و هواي ناامن و پارانوييدي جنگ سرد مي‌گذرد در فضاي بي‌اعتمادي كه هر كس به هر كس مي‌رسد توصيه‌اش اين است كه به كسي اعتماد نكن!و در جايي هم از تمهيد خوبي استفاده مي‌كند: در بخشي از فيلم زني به مردي مي‌گويد كه با بودن تو احساس امنيت مي‌كنم، اما اين حقيقت ندارد چون درست به همين دليل زن كشته مي‌شود و هر جايي كه به ظاهر اين امنيت در فيلم برقرار مي‌شود، به دلايل مخصوص سيستم جاسوسي‌– امنيتي سيا، مرگي اتفاق مي‌افتد تا جايي كه ويسلون پس از كشته شدن منشي‌اش به دست افراد سیا تنها راه نجات دوست دوران جواني‌اش را در قطع رابطه كامل با او می داند ...دنباله مطلب در سایت روزنامه همشهری

شبح

2007-04-27T14:18:00.000+03:30

اینجا
تمام چراغ هایش قرمز است
وحجم کوری سفید در خیابان
تحقق رویای ساراماگوست
و کسی که
صدایش میکنی
تا شاید
دوستش بداری
شبحی است سرگردان
که وقتی بر می گردد
صورت ندارد

BABEL

2007-04-07T01:39:00.000+03:30

وقتي گلوله تقدير شليك مي‌شود

بابل، آخرين ساخته الخاندرو گونزالس ايناريتو، كارگردان ساختارشكن و خلاق مكزيكي، در واقع بخش سوم از تريلوژي ايناريتو پس از «عشق سگي» و «بيست و يك گرم» است.
هر سه اينها فيلم‌هايي هستند با ساختاري غيرخطي كه در آنها روايت‌هاي موازي با فلاش بك‌هاي بسيار، سرانجام در نقطه‌اي به تقاطع مي‌رسند.
نام فيلم برگرفته از افسانه آفرينش در متون انجيل است، بابل در انجيل افسانه‌اي است درباره مردم زمين كه روزگاري همه به يك زبان حرف مي‌زدند، سپس متحد شدند تا برجي بسازند براي رسيدن به بهشت و خداوند از آنها خشمگين شد و كاري كرد تا به زبان‌هاي مختلفي حرف بزنند.
فيلم با تصاويري از دهكده‌اي در مراكش شروع مي‌شود، پدري تفنگي را براي حفاظت از گله‌اش به پسرانش مي‌سپرد و آنها تفنگ‌ را امتحان مي‌كنند. پسر بزرگتر كه فردي اخلاق‌گرا است تيرانداز خوبي نيست و پسر كوچك كه سهل‌انگار، باهوش و بازيگوش است، در هدف‌گيري مهارت دارد و گلوله‌اي كه شليك مي‌كند به اتوبوس حامل توريست‌ها مي‌خورد و زن آمريكايي زخمي مي‌شود و گلوله مثل
حلقه زنجيري مي‌شود كه حوادث بعدي فيلم همگي با آن مرتبطند

زن و مرد، توريست‌هايي هستند كه براي پيدا كردن خودشان و رابطه‌شان، دو نفري به مراكش آمده‌اند، آن سوي ديگر، دختركي ژاپني است كه پدرش اسلحه را به مردي مراكشي بخشيده است و كمي دورتر در مكزيك پرستار بچه‌اي است كه به عروسي پسر خود رفته است و در واقع پرستار دو كودك زن و مرد آمريكايي است
همراهي با شخصيت‌ها ايناريتو در بابل انگار آدم‌ها را مثل مهره‌هاي شطرنج در قاره‌هاي مختلف حركت مي‌دهد. آدم‌هايي با فرهنگ‌ها و ظاهرهاي متفاوت كه هر كدام دلمشغولي‌هاي خود را دارند و در نهايت همه به شكلي با هم مربوط مي‌شوند و اين ربط دادن آنقدر ظريف و باورپذير است كه اصلاً تحميلي بر تماشاچي نيست
ما به سادگي با شخصيت‌ها همدردي كرده و همراه مي‌شويم. با كيت بلانشت درد مي‌كشيم، با براد پيت غصه مي‌خوريم، با مراكشي‌ها مي‌ترسيم و نگران حال آن دو كودكي مي‌شويم كه وسط بيابان مانده‌اند و...دنباله مطلب در سایت همشهری

سال جدید

2007-03-21T02:40:00.000+03:30

تا حالا گمونم از این تیتر خنثی تر و بی خاصیت تر ننوشته بودم .....یک ساعت دیگه حدودا باید سالو تحویل بدیم انگار!و

بعدشم عید بازی و خاله بازی های بی مصرف شروع میشه....راستشو بخوام بگم از هر چی عید و سال تحویل و.. بدم میاد ... .. شاید به خاطر خاطره های قشنگ بهاریه(!) اما... به احترام همه دوستان نازنینم (که این مدت هم به دلیل یک سری گرفتاری کاری

و هم خرابی کامپیوتر نتونستم بهشون سر بزنم یا پیغام بذارم) سال نو رو تبریک میگم وآرزوی خوشحالی, شادی و خوشبختی برای همتون دارم. برنامه های بی خاصیت تلویزیون در همه شبکه ها دارن سال تحویلو جشن میگیرن بین اونا شبکه پنج از همه بهتره انگار,رشید پور با اون کله نسبتا براق و افتخاری با گروهش

این وسط ها یه کمی هم ضابطیان رو دیدم از شیراز که نفهمیدم کدوم کاناله راستش من یک ساعتیه تازه اتاق تکونی شروع کردم و تلویزیون روشنه تا خوابم نبره!و... دیگه... گمونم هیچی

The Lives of Others

2007-02-28T21:05:00.000+03:30

فیلم زندگی دیگران در جشنواره فجر امسال پخش شدآنهم در سانس های آخر شبکه همه رفته بودند خانه هایشان تا بخوابند والبته آن چه که با قیچی تیز سانسور از رابطه عاشقانه ماریا وگئورک در فیلم مانده بود اصلا از نظر عقلی جوری نبود که جاسوس را وادار به کمک به آن دو کند. در ضمن این فیلم برنده ی جایزه بهترین فیلم خارجی اسکارشد.... این یادداشت مختصری است روی فیلم که در در مجله فیلم و سینما آخرین شماره, نوشته ام وبه همان آدرس نوشته ی مختصری هم روی فیلم (بازگشت ) آلمادوار هست

این هم آدرس سایت اصلی فیلم است

هیاهوی بسیار برای دیگران

ردیف شدن اسامی جشنواره های مختلف مثل مونترال کانادا, تورنتو, لوکارنو
گلدن گلاب و... به خصوص کاندیدا شدن برای بهترین فیلم غیر انگلیسی زبان در
اسکار باعث انتظار زیادی از فیلم می شود و پیش زمینه ای ایجاد می کند که
انتظار داری با شاهکاری بزرگ روبرو شوی ...
زندگی دیگران یک قصه سر راست و کلاسیک با ریشه های تاریخی و درامی
روانکاوانه بر پایه پیچیدگی روابط آدمهاست
حساسیت برهه تارخی که فیلم در آن می گذرد یعنی سالهای قبل از فرو ریختن
دیوار برلین در جذابیت فیلم بی تاثیر نیست و همدردی با اتفاقاتی که در این دوره
زمانی افتاده, عامل موثری در درک تماشاگران نسبت به وقایع فیلم و همراهی با
شخصیت ها است
فیلم مربوط به زمانی است که مردم تحت حاکمیت حزب کمونیست مدام توسط
سازمان امنیت و پلیس مخفی آلمان شرقی کنترل می شدند
گئورک نمایشنامه نویس بزرگی است که با کریستا ماریا زندگی می کند
علاقه مندی وزیر فرهنگ به ماریا باعث می شودکه به دنبال بهانه ای برای
نابودی گئورک بگردد وبه دستور او, شبانه روز تمام زندگی و مکالمات ماریا و
گئورک توسط افسران جاسوس سیستم امنیتی تحت کنترل قرار می گیرد این کار
توسط یکی از زبردست ترین افسران انجام می شود کسی که در اثر رعایت دقیق
مقررات حزب و اطاعت بی چون و چرا مثل ماشینی سرد و بی احساس و
دقیق عمل می کند اما همین افسر با شنیدن مکالمات این دو نفر به تدریج دچار
دگرگونی می شود این دگرگونی آنقدر نرم و لطیف ودر بطن ماجرا اتفاق
می افتد که اصلا مثل تحول و استحاله شدن در فیلم های ایرانی نیست که یکباره
نقش منفی فیلم در چند ثانیه تبدیل به آدم خوبی می شود !
افسر جاسوس در جریان زندگی عاشقانه نمایشنامه نویس و ماریا به
سرنوشت آنها علاقه مند می شود و با دخالت های خود در روند جاسوسی مانع از
گیر افتادن نمایشنامه نویس می گردد و...
ماجرای فیلم جذاب است به خصوص بعد روانکاوانه آن که که تبدیل یک
شخصیت سردو یخ زده به آدمی است که سرنوشت دو آدم دیگر برایش مهم
می شود آنهم یک جاسوس آلمانی که آنقدر دقیق و منضبط تربیت شده است که
احتمال خطایی در سیستم کاری او نمی رود ,
این تحول باور پذیر است و تماشاچی در مقابل آن مقاومت نمی کند
اما اشکال این قصه دلنشین سرراست اینجاست که ماجرا دوبار روایت می شود
و این روایت کردن آنقدر طول می کشد که حوصله تماشاچی سر می رود و به
همین خاطر در یک سوم پایانی فیلم ریتم کند می شود
در ابتدای فیلم معرفی شخصیت ها موقعیت و ماجرایی که شکل می گیرد زمان
زیادی را می گیردووقتی وارد داستان می شویم همه چیز به تدریج و
در روندی پر از تعلیق روشن می شودوما گام به گام با افسر جاسوس ماجرا را
می فهمیم این که نمایشنامه نویس دستگیر نمی شود و این که ماریا اورا لو
می دهد- همه را می بینیم و وقتی دیگر همه چیز را می دانیم ,درست در جایی
که باید فیلم تمام شود تازه فیلمنامه نویس یادش می افتد که رازی که قبلا کشف شده
و تماشاچی ناظر بوده یک بار دیگر توسط نمایشنامه نویس روشن شود و این
کشف و شهود دوباره دیگر لذتی ندارد
از این لحظه فیلم با حوصله و به آرامی نمایشنامه نویس را در حال پیدا کردن آدمی
نشان می دهد(همان افسر جاسوس) که تماشاچی با او تا پایان همراه بوده
و از تمام اتفاقات خبر دارد
و بعد موخره فیلم که تبدیل این ماجرا به کتاب و تقدیم آن به افسر جاسوس توسط
نمایشنامه نویس است وتلاشی است برای با شکوه تمام شدن قصه فیلم که البته
کمی مصنوعی و لوس به نظر می رسد

تمت *

2007-02-12T23:21:00.001+03:30

نیم ساعته با سردرد و سرگیجه داشتم می نوشتم که یک دفعه همه پنجره ها بسته شدند و من جایی ذخیره نکرده بودم حالا مجبورم از اول بنویسم

جشنواره 25 فجر تمام شد و نتایج هم اعلام شد وتمام هیاهو ها خوابید

فیلم روز سوم هر چند به نسبت سایر فیلم ها فیلم بدی نبودو ریتم و پرداخت خوبی داشت اما شاهکار هم نبود

وقتی فیلمی صرفا به مدد سوزاندن دل تماشاچی و استفاده

از سوژه ملی میهنی خرمشهر و یا با مولفه های اشک انگیزی مثل کشته شدن آدم های اصلی فیلم یا رد شدن تانک از روی آنها تاثیر گذار باشد کار شاقی انجام نداده همین همسایه روبرویی مادربزرگم روزی هزار بار با رعایت آداب تعلیق در داستان با آب و تاب زیاد

چادرش را به کمرش زده و آمار چگونگی مرگ و میر افراد محل را جوری تعریف می کند که موهایتان سیخ و دلتان کباب

می شود!...بگذریم ...روز سوم اما بازی های خوبی داشت حامد بهداد بازی تکنیکی و خوبی ارائه داد و هر چند نقشش در جناح دشمن و به عنوان افسر عراقی بود ولی تماشاچی را با خود همراه می کرد پوریاپور سرخ نسبتا خوب بود ولی برای بازی در این نقش گزینه چندان مناسبی نبود و باران کوثری که من چندان تفاوتی در بازی اودر نقشهای مختلف نمی بینم

و..مینای شهر خاموش که ورژن آبکی خیلی دور خیلی نزدیک بود البته بدون آن سکانس های ناب جاده ای و بدون بازی دلنشین

مسعود رایگان.

این فیلم حتی با وجود سوژه دلخراش بم و حضور کمرنگ انتظامی و مزه پرانی های جوانک چشم چران آن چنگی به دل نمی زد

اما ضعف بزرگ اغلب فیلمهای امسال در فیلمنامه بود در کلاسهای فیلمنامه نویسی اغلب بحث سر این است که به طرف نوگرایی روایت های تودر تو وموازی یا ساختار های متقاطع برویم واینکه دیگر ساختار خطی جذابیتی ندارد و...ولی جشنواره امسال ثابت می کندکه بهتر است ما همان روایت ساده و سرراست و روش سید فیلدی را بچسبیم باقی پیشکش

پی نوشت یک:* تمت کلمه ای است که خطاط ها درپایان سر مشق هایشان می نویسند

پی نوشت دو : راستش این یک خطی که مینویسم هیچ ربطی به جشنواره نداره.

چه قدر بده که تو زندگی وقتی به شدت به دارو احتیاج داری اطرافت پر از پلاسبو باشه

من اینجام!

2007-02-06T00:05:00.002+03:30

یه چند وقتی که امتحان ها بود نتونستم بیام بعد هم که باخواهش وتمنا از استادا اجازه گرفتیم که برای تحویل 3 تا نمایش و یک تحلیل نمایش ونوشتن یک فیلمنامه مهلت بدن که مرحمت فرموده تا 30 بهمن وقت دادن

حالا هم که جشنواره شروع شده و فرصتی نیست. بعدا در مورد فیلم ها مفصل مینویسم ولی فقط همینو بگم که تا اینجا بیشتری ها

افتضاح بودن به جز یکی دوتا که یکی کار بنی اعتماد و عبد الوهاب بود یکی هم زندگی دیگران که آلمانیه و کاندید اسکار

خیلی از دوستای وبلاگ نویس رو امسال تو سینما فلسطین دیدم که دوست داشتم ببینم و با بعضی فقط دوست مجازی بودیم بعضی هاشون هم من قیافشون رو میشناختمشون ولی اونا نه و من از روی بدجنسی معرفی نکردم ( به خاطر این که که من عکسی از خودم تو

اینتر نت نذاشتم این طوری شده!)....اینم یه جور بازیه بامزه است.

این روزا نمیدونم چی شده همه چی خوبه و خوب پیش میره حتی خیلی کارا که انجامشون سخت بود خود به خود حل میشه وبی زحمت انجام میشه ولی من...بگذریم گزارش فیلم ها رو تو پست یعدی بخونین

بازی شب یلدا

2006-12-27T18:50:00.000+03:30

ممنون از دعوت دوستهای نازنینم: ستاره شمالی- الهام- سارا و زیر متن

این قضیه که از وبلاگ سلمان شروع شده یه کم شبیه اعتراف کردنه اول این که اسم وبلاگم(دژاوو) کلمه کلیدی منه معنی اش اینه که وقتی کسی یا چیزی را می بینی حس می کنی آشناست...این برای من خیلی پیش اومده

دوم:دوستان در مورد سوسک زیاد نوشتن و پرستو در مورد خوردن سوسک یه چیز سوررئال نوشته بود که هنوز هم وقتی پای سوسک رو روی لب تصور می کنم دل و روده ام یه جوری میشه... یک ساله که بودم به روایت مامان بابا سوسک بر می داشتم ودنبال برادر 5 ساله ام می کردم و اون درمیرفت ومن هر هر می خندیدم در عوض حالا وقتی نیمه تابستون یک فروند سوسک در اتاق مشاهده شد پس از معدوم کردنش از ترس اینکه از لای توری پنجره اومده باشه تا آخر تابستون پنجره اتاقم رو بازنکردم

سوم: به شدت به خواب علاقه دارم اونم خواب صبح شاید چون نصفه شب تازه دنگم می گیره بنویسم و 4 صبح با صدای جاروی کارگر شهرداری می خوابم حتی سالی که دیپلم گرفتم کنکور 8 صبح رو به خاطر خواب نرفتم بدم ...راستش صبح ها با خودم کلی مشورت می کنم برم...نرم? وبه شدت آدم بد قولی ام و خیلی سخت می تونم سر وقت جایی باشم حتی وقتی مراسمی برام مهم باشه مثلاامسال جشن خانه سینما 40 دقیقه دیر رسیدم و یک جایی تو بالکن بین دو تا صندلی گیرم اومد که بیخیالش شدم

چهارم: هرچند لوس بازی های فال ها رو قبول ندارم ولی به چند شخصیتی بودن خردادی ها حداقل در موردخودم معتقدم این شخصیت های مختلف در روزها و موقیت های مختلف تو هم دیزالو می شن و حتی تا حدودی دستخط و صداشون فرق می کنه جوری که زمان می بره شخصیت اصلی خودشو آفتابی کنه . 6سال پیش که یه دوره ی کوتاه تو اجرای نمایش رادیویی بودم این خیلی به کارم می اومد

پنجم: فیلم مورد علاقه ام" زندگی دو گانه ی ورونیک" اثر کیشلوفسکی است و بازیگر محبوبم "ایرنه ژاکوب " بازیگر همین فیلم و اینکه چرا ایرنه ژاکوب- باید بگم علاوه بر بازی خوبش یه دلیل خودخواهانه کوچولو داره

اما یک ساختار شکنی من دو دسته آدمو دعوت می کنم اول وبلاگ نویس ها: سیب گاززده و ترجمه های خوبش - مرضیه ریاحی با قاب عکسش- بلانش- از جنوب غربی -سورنا و یواشکی قانون شکنی می کنم: پرسونا- وبلاگ شرح - ارمغان- نقره-پستچی ... - نام ناپذیر ایستگاه نقد فیلم ...و..و

سینمایی و تاتری ها: کیوان کثیریان- خسرو نقیبی- امیر قادری- محسن قادری-اشکان جنابی

فیلم شهر

2006-12-20T21:53:00.000+03:30

دیشب در سینما فلسطین مراسم اختتامیه دومین جشنواره ی فیلم شهر برگزار شد... یکی از بهترین قسمت های
مراسم اجرای موسیقی توسط داوود آزاد و گروهش بود و چیز دیگری که جالب بود خلاقیت در انتخاب مجری بود اجرای مراسم اختتامیه فیلم شهر توسط آقای اینانلو انجام شد مستند سازی که هر از گاهی دربرنامه ای که از شبکه جهانی جام جم پخش می شود خود را بیابانگرد می نامد وصدای بسیار خوبی دارد در اینجا می توانید اسامی برگزیدگان جشنواره را بخوانید. در ضمن درسایت جشنواره فیلم های 137 ثانیه ای را می توان تماشا کرد

مونا زندی

2006-12-06T13:44:00.000+03:30

مونا زندی حقیقی متولد سال 1351 در تهران دارای مدرک معماری از دانشگاه تهران فعالیت های سینمایی خود را از سال 1373 آغاز نموده و تا امروز در سمت های مختلفی ازجمله برنامه ریز(در فیلم بودن یا نبودن) دستیار کارگردان درفیلم های( روزگارما واهمه های حضور1378 بودن یا نبودن1377 ) منشی صحنه, تدوین گر و دستیار تدوین فعالیت داشته است و اولین فیلم بلند خود را در سال 1384 به نام عصر جمعه کارگردانی کرد که هنوز اکران عمومی نشده است این فیلم به تازگی در بخش مسابقه بین المللی در جشنواره ی تسالونیکا پذیرفته شده است مشخصات کامل فیلم به شرح زیراست
کارگردان: مونا زندی حقیقی
بازيگران: مهرداد صدیقیان، رویا نونهالی، هانیه توسلی، مهران رجبی، جهانگیر كوثری، غلامرضا شاكر، رامین راستاد، نرگس صفدریان
مشاور كارگردان: رخشان بنی اعتماد نویسنده: فرید مصطفوی مدیر فیلمبرداری: حسین جعفریان طراح صحنه و لباس: ژیلا مهرجویی چهره پردازی: مهرداد میركیانی عكس: سپیده شاهوردی صدابردار: بهروز معاونیان، محمدرضا دلپاك

خلاصه فیلم

سوگند و پسرش امید روزگار سخت و پر استرسی دارند و سالهاست سوگند رازی در سینه دارد بنفشه خواهر کوچکتر سوگند که 15 سال است از او بیخبر است تصمیم میگیرد او را پیدا کند بعد از جستجویی سخت و طولانی محل زندگی خواهر را پیدا می کند واولین ملاقات آن دو با هم معنایی جدید به زندگی سوگند می بخشد و پس از سالها رنج و سختی راز طرد خود از خانواده را برای خواهرش باز گو می کند

يک پست ساده

2006-12-05T17:02:00.000+03:30

چند روز پیش تصویر مونا زندی رو توی شبکه ی یورو نیوز دیدم در حالی که در جشنواره ی تسالونیکا پشت میکروفون سخنرانی مختصری کرد لباس پوشیدنش با مزه بود و اون سربند و گوشواره ها بهتر از مدل سمیرا مخملبافی بود ولی مهمتر ازهمه این بود که وقتی گوشامو تیز کرده بودم تااز توضیحات فرانسوی گوینده ببینم کی به کیه بین اون همه فیلمساز چشمم به یک کارگردان زن ایرانی افتاد که برای کارگردانی اولین فیلم بلندش در این جشنواره حضور داره چیزی که رسانه های داخلی چندان اهمیتی به اون نمیدن

***
و... یک خبر دیگه که نمیدونم از کدوم شبکه شنیدم: سارا پولی* بازیگر محبوب من فیلمی رو کارگردانی کرده و فیلمش* در جشنواره سان دنس*2006 پذیرفته شده سارا پولی رو از اون سریال کانادایی که چند سال پیش در تلویزیون پخش می شد شناختم سریالی که در جزیره ی پرنس ادوارد کانادا اتفاق می افتاد و سارا دختری بود تحت سرپرستی عمه هتی...و بعد ها تو فیلم های دیگری سارا رو که دیگه بازیگر بزرگی شده بود دیدم در فیلم" سنگینی آب یا وزن آب* " بازی فوق العاده ای داشت ودر فیلم "زندگی من بدون من* "که هم فیلم و هم بازی اون دوست داشتنی بود ... در پست های بعدی در مورد این فیلم مفصل می نویسم

!پی نوشت: اسم پست از تنگی قافیه است

sara polley

Away from her

sundance festival

weight of water

my life with out me

توضیح: منظورم اززن کارگردان همان خانم مونا زندی است توضیحات کاملتر را در پست بعدی بخوانید

ماگدالین؟

2006-11-04T13:41:00.000+03:30

برای جلوگیری از هرج و مرج و پیشگیری ازجذام یاس با آمپول تعریف های مدون هنرمندان را واکسینه کرده ایم . محصور در دایره

ای که خروج از شعاعش دار و ندار خاطی را به روی مین مصلحت خواهد برد و صدای انفجارمین از جای جای زمین به گوش می رسد

و... زنان بیشترین قربانیان همیشه تاریخ بوده اند.... و... حریم محدود اندیشه های ما همچنان محدود خواهد ماند وما مرتب تکرار

می شویم با صورت مسئله ای که بر تخته ی حیات باقی است

از: حسین پناهی در چیزی شبیه زندگی

پی نوشت

اثر هنري به چه درد اين ديار مي‌خورد؟

بعضی از دوستای خوبم پرسیدن چرا نمیشه کامنت گذاشت و یوزر و پس وورد می خوادبرای اینکه بدون یوزر و پسوورد بشه وارد شد باید اول این *قسمت را علامت زد و بعد کامنت گذاشت

others

پاریس در شب

2006-09-22T21:59:00.000+03:30

PARIS AT NIGHT

Trois allumettes une a' une allume'es dans la nuit

La premie're pour voir ton visage tout entier

La seconde pour voir tes yeux

La dernie're pour voir ta bouche

Et l'obscurite' tout entie're

pour me rappeler tout cela

En te serrant dans mes bras

پاریس در شب

افروخته در تاریکی شب
سه چوب کبریت یک به یک
نخستین برای دیدن رویت
دومین برای دیدن چشمهانت
و آخرین برای دیدن لبانت
و تاریکی محض
تا به یاد آرم این همه را
و سخت در آغوش گیرمت

از کتاب آفتاب نیمه شب گزیده ی اشعار ژاک پرور ترجمه محمد پارسایار

پی نوشت: این لینک ازسایت عصیان را ببینید
اما یه چیزی الان همزمان با نوشتن وبلاگ در شبکه 3 برنامه الفبای مهربانی (یکی از این برنامه های پلاتویی که هر چند بی مزه است اما قابل تحمل تر از کوله پشتیه) اتفاق افتاد که کلی خندیدم قضیه اینه که این برنامه ی زنده امشب حامدبهداد رو دعوت کرده چند دقیقه پیش در صحبت از جنگ احمد زاده نظر بهداد رو پرسیدو حامد بهداد( طفلک از همه جا بی خبر ) شروع به گاف دادن هایی کرد که ...احمد زاده رو از پشت صحنه صدا کردند و آنقدر تابلو با حرکات دستپاچه در گوشه کادر می گفت چه کار کنم بعد از خروجش هم صداش رو تصویر مولانیا (مجری دیگر)اومدکه می گفت این چی میگه من چی کار کنم؟ ولی خوب بعد از این قضایا انصافا خوب

ما جرا رو درز گرفتن و طرف رو بدجوری توجیه کردن!..حالا هی من می گم مجری برنامه زنده بودن ستمه

بخش سوم فیلمنامه نویسی

2006-08-11T22:51:00.000+03:30

خلق شخصیت
برای تعریف شخصیت شرح تفاوت آن با تیپ ضروری است
تیپ ( type)
در واقع به نوعی همان شخصیت ساده است که تعریف کارکردی آن کاراکترهایی است که تمام
اعمالشان را در طول فیامنامه در یک جمله می توان خلاصه کرد
مثلا مادر شوهری که که با عروسش نا مهربان است ... در واقع تیپ, سرنمون قشر خاصی است
و هیچ صحنه ای در کل فیلم نیست که در آن تیپ بر خلاف آن یک جمله عمل کند ودر هیچ صحنه ای
تماشاگر را متعجب نکرده و خلاف انتظاری که از او می رود رفتاری نمی کند
به عبارت دیگر تیپ, شخصیت نوعی یا همان شخصیت نمونه است
شخصیت : تعریف ساختاری شخصیت در فیلمنامه شخصی است که عملکردی باور پذیر و
غافلگیرانه داشته باشد دارا بودن این هر دو بعد( عملکردی باور پذیر و غافلگیرانه ) لازمه ی
خلق ساختار شخصیت است و هر کدام که نباشد شخصیت شکل نمی گیرد
مثلا در فیلم لیدی کارولین کاراکتری داریم در نقش مادر شوهر که متحول می گردد این کاراکتر
تا زمان تحول تیپ است و از لحظه ای که روش و رفتارش تغغیر می کند تبدیل به شخصیت شده
و از کلیشه خارج و باور پذیر می گردد
شخصیت, کنش و ماجراست به این معنی که شخصیت همان کارهایی است که انجام می دهد. آنچه
شخصیت را می سازد فردیت یا کنش فردی اوست .
در خلق شخصیت باید همه ابعادش را بشناسیم ابعاد ظاهری , درونی ,عواطف, عقاید, اینکه از چه
چیز می ترسد, چه چیزی را دوست داردودر مجموع می توان عناصری را که سازنده ی یک
شخصیت کامل است چنین نام برد:
نیاز دراماتیک شخصیت
دیدگاه شخصیت
تغییر شخصیت
طرز برخورد شخصیت
نیاز دراماتیک اینگونه بیان می شود : آنچه شخصیت در طول فیلمنامه به دنبال آن است و
و تمام تلاش وی مصروف دستیابی به آن می گردد و در واقع انگیزه ی تمام کنش و واکنش
های شخصیت در نیاز دراماتیک او نهفته است مثلا بوکسوری که در سراسر فیلم انگیزه اش
شکست رقیبی است که از او بسیار قوی تر است.
در نوشتن یک فیلمنامه با روشن شدن نیاز اصلی و دراماتیک باید در مسیر رسیدن شخصیت
به این نیاز موانعی ایجاد کرد و به این ترتیب شخصیت ماجرا برای به دست آوردن آنچه می
خواهد با آن موانع دست و پنجه نرم کرده و پیروز شده یا شکست می خورد و اینچنین ساختار
کشمکش در درام شکل می گیرد
دیدگاه شخصیت همان شیوه ای است که شخصیت از آن منظر دنیا را می بیند و شامل عقاید افکار
و .. اوست. هر شخصیتی یک دیدگاه معین دارد و همین دیدگاه معین است که در برخورد با دیدگاه
مخالف ایجاد کشمکش می کند.مثلا پایه ریزی شالوده ی شخصیتی که اعتقاد به تقدیر دارد واینکه

همه چیز از پیش مقدر است , در تمام اعمال و رفتار ها بر اساس این دیدگاه خواهد بود

وقتی دیدگاه شخصیت معلوم باشد , ابزار خلق آن شخصیت در اختیار شماست شخصیت خوب از
نظر فیلمنامه نویسی دیدگاهی کاملا مشخص دارد وبر اساس دیدگاهش فکر و عمل می کند و ساکن
نیست
تغییر: شخصیت در طول فیلمنامه دستخوش تغغیر می شود و شاید نکته ای که تیپ و شخصیت را
از هم متفاوت می سازد همین تغغیر و تحول است
مثلا شخصیتی که در ابتدا گوشه گیر است در روند فیلمنامه تغغیر کرده و قادر به سخنرانی در جمع
می گردد این تغییر, شخصیت را از یک بعدی بودن خارج کرده وبه شخصیتی پیچیده و گاه چند بعدی
تبدیل می کند.در آنی هال دختردر ابتدا خجالتی و متکی به وودی آلن است اما به تدریج و در نهایت
تبدیل به فردی مستقل شده و خود را برتر از وودی آلن دانسته و اورا ترک می کند
طرز برخورد شخصیت : که حتی می تواند مبین دیدگاه او نسبت به دنیا باشد و یا به عکس دیدگاه او
می تواند مولد طرز برخورد او گردد. دانستن طرز برخورد شخصیت راهکار مهمی است که می تواند
ما را در بیان کنش و واکنش او رهنمون گردد .مثلا سرخوش است یا غمگین؟ ضعیف است یا قوی؟بدبین یا خوشبین؟

لازم به ذکر است که این چهار عنصر بسیار به هم پیوسته اند ودرهم تداخل دارند .نیاز دراماتیک سبب

تغییر است و تغییر, رفتار و طرز برخورد شخصیت را سبب می شود

بلا روزگاریه عاشقیت *

2006-07-12T23:07:00.000+03:30

قبل از امتحان ها در دانشگاه امیر کبیرفیلم کازابلانکا را روی پرده بعداز چندین سال , دوباره دیدم همان شب هم در خانه دو ورژن سیاه وسفیدو ورنگیشو دیدم که اثری ازجرح و تعدیل قیچی روی آن نبود و کلی حظ کردم...این فیلم به قول پیکاسو مثل تابلوی ناتمامیه که هنوز زنده است و یک روزی چه لازلو مرده باشد چه زنده الیزا و ریک دوباره سراغ هم می آیند و....اما

کازابلانکا به روایت من

ریک (همفری بوگارت) الیزا (اینگرید برگمن ) را می بوسد, وقتی الیزا به روی او اسلحه کشیده, ریک او را می بوسد. ریک در پایان, کودک وار, گونه ی الیزا را نوازش می کند و اورا را روانه ی هواپیما و رفتن با ویکتور لازلو می کند. و ریک.....! آه... ریک قهرمان! بیشتر از یک ابله نیست!(هرچند همفری بوگارت در نوع خود بی نظیر است) ونیز الیزایی که احمق کوچولوی حرف گوش کنی است با حماقتی مضاعف بر حماقت ریک, که راهش را می کشد و با لازلو سوار هواپیما می شود

فداکاری یا دیوانگی؟

بزرگواری یا حماقت؟

معصومیت یا خریت؟

ریک الیزا را میخواهد,این را آن شبی که مست و خراب منتظراو در کافه است لمس می کنی

والیزا ریک را ...آن شبی که نمی تواند ترکش کند و سر بر شانه او قول می دهند با هم بمانند

پس فداکاری چیزی جز حماقتی کودکانه برای قهرمان شدن نیست ! قهرمانی سیری چند, وقتی این دو نفر یک لحظه شان دریایی از شور و حال است!؟حالا گور بابای هر چی لازلوی شورشی ضد آلمانی!...که چقدر شبیه کاراکتر یکی کتاب های گری کوپر بود که در آن کتاب ,مرد معشوق مادام داستان است و در این جا چوب خشک هم نیست!البته خوب یک جورایی جتتلمن هست ولی بدجوری بوی خنگی می دهد

دیالوگ بهروز وثوقی در فیلم سوته دلان اثر علی حاتمی

امتحان و تا دلت بخواد پروژه

2006-06-30T21:19:00.001+03:30

یک مدت طولانیه درگیر امتحانام با اون پروژه های رنگارنگ از ترجمه گرفته تا تحلیل فیلم و نوشتن نمایشنامه و....اینکه هنوز تموم نشده ولی انگار بعضی دوستان با وجود امتحان و ...سینما میرن نقد می کنند و خوبم آپ می کنند

امتحان جامعه شناسی سینما با نمایش و تحلیل فیلم سمندر اثر واروژ کریم مسیحی برگذار شداگر کسی درباره ی این فیلم اطلاعاتی داره میشه به من خبر بده؟

ویک مطلب دیگه هر ازگاهی دوستان به من میگن وبلاگ من پینگ می شه من مطلقاخودم پینگ نمی کنم اگر کسی اطلاع داره که مشکل وبلاگ چیه که خود به خود پینگ میشه ممنون می شم برام بنویسه

باید برم و یک تحقیق درباره ی نشانه شناسی درام های ایرانی رو برای واحد روش تحقیق تموم کنم پس تا اطلاع ثانوی فعلا خداحافظ..

یک دیالوگ واقعی

2006-06-17T00:01:00.000+03:30

زمان:22 خرداد 1385, ساعت : 7:40 بعداز ظهر

مکان: میدان هفتم تیر

افراد: راننده ی تاکسی 1 , راننده ی تاکسی 2 , مسافر

راننده ی 1: (خطاب به راننده ی 2) فلانی چی شده بود, چه خبر بود؟ این شلوغیه مال چی بود؟

راننده ی 2 : نبودی ببینی جات خالی! تو چرا یهو غیبت زد؟

راننده ی 1: یه سری مسافر زدم تا میدون, دیدم اینجا شلوغ پلوغه, در رفتم

مسافر: (در حالی که کنارآنها ایستاده ومنتظر حرکت ماشینهاست) چرا؟ مگه خلاف کرده بودی یا خودتم تو شلوغیه بودی!؟

راننده ی 1: نه بابا تو تاکسی بودم ولی گفتم کاره دیگه تو اون هیر و ویری یه وقت یقه ی ما رو نگیرن

مسافر: حالا چی بود؟

راننده ی 2: نمی دونم والا کلی زن و دختر بودن. توشون کلی دختر با حال هم بود

راننده ی 1: واسه چی؟

راننده ی 2 :(با صدایی آهسته)واسه چیز! چی بود؟ آها! تجمل زنان انگار!؟

مسافر : خوب چی شد؟

راننده ی 2: نمی دونم دیگه.. شومام چه سوالایی میپرسی الان مسافرا می پرن.. آقا سید خندان

راننده ی 2: منم برم دیر شد.. برو شمام سوار شو....سید خندان ..2 نفر

irreversible

2006-06-04T22:35:00.000+03:30

چند روزی سفرشمال رفته بودم شهرستان نور... اتفاقی که کنارآبشار آب پری افتاد تداعی حسی اش مرا یاد صحنه هایی از فیلم برگشت ناپذیر* از گاسپار نوئه انداخت درست کنار آبشار چایخانه ی کوچکی بود که دور تر از چایخانه و آن طرف خیابان سگ کوچولویی زیر آفتاب خوابیده بود مرد صاحب چایخانه با تبری که به دست داشت به سمت سگ رفت ودر حالی که همه فکر می کردند می خواهد سگ را بتر ساند مستقیم بالای سر سگ, تبر را بر او فرود آوردو با لگدلاشه سگ را به دره انداخت

به قول آن خانم ایرانی که بعد از 20 سال به ایران بر گشته(که البته همه چیز را ایده آل و رمانتیک می بیند) کشورمازیباست بسیار هم زیباست ولی کاش این زیبایی همیشه با فرهنگ زیبا همراه بود

راستی یک چیزی در محیط وب بسیار برایم آزار دهنده شده است و آن هم خود سانسوری است خود سانسوری به هر دلیلی به دلیل های شخصی و.....نمی دانم چاره ای دارد؟

و اما بخش دوم مطلب آموزش فیلمنامه را که در پست های قبلی هل من ناصر طلبیده بودم می توانید اینجا بخوانید

پی نوشت: يک پست توپ

بايد با تک‌تک آدم‌ها حرف بزنيم

irreversible*

من و ابلوموفیسم و خرداد

2006-05-23T00:36:00.000+03:30

اسم ابلوموف رو شنیدین؟

همون کاراکتر اصلی کتاب ایوان گنچارف, که البته فیلمش به صورت تکه پاره چند سال پیش گمونم از شبکه چهار پخش شد موضوع رمان شاید از فرط سادگی حتی احمقانه است اما پرداخت فوق العاده ای دارد و وقتی کتاب رو دست می گیری چندان متوجه گذشت زمان نمی شوی ابلوموف نازنین مردی است که حتی از شدت بی تفاوتی یاتنبلی حاضر نیست پرده ی اتاقش را کنار بزند یا مسافتی را برای دیدن دختر مورد علاقه اش طی کند, تا جایی که وقتی دختر او را می بوسد, ابلوموف تازه به صرافت شدت عشق می افتد وخلاصه به شدت به خواب علاقه دارد و... منظور اینکه, مدتی است هم من, هم وبلاگم دچار ابلومیسم شده بودیم ولی شکر خدا گمونم داره رفع بلا میشه شایدم به خاطر اینه که خرداد ماه شده و من یک سال بزرگتر میشم به فالبینی و این چیز ها عقیده ندارم ولی انصافا راست گفتن خردادی ها دم دمی مزاجند

*****

دو روز پیش نقدی که روی کتاب آقای مصطفی مستور نوشته بودم توی صفحه ی فرهنگی حیات نو روزشنبه چاپ کردند ولی به اندازه ای غلط داره که اگه به سبک معلم های مدرسه به عنوان دیکته صحیحش کنی شاید 13 ..14 بشه

کافه ای در تجریش

2006-05-01T23:10:00.000+03:30

دو روز پیش سال 76 کافه ای در تجریش و عطر داغ شیرینی, دو نفر روبروی هم به فاصله ی یک قدم ولی فرسنگ ها دور

نوید چیزی از کیف در می آورد و به نفر دوم می دهد: حدود60 صفحه ی آ 4 پر از شعر های ناب مایاکوفسکی وار

بعد دو تا قهوه ی داغ و کیک شکلاتی و ورق زدن هذیانات تبدار شبهای خوابگاه اش

نوید مردد جرعه ای قهوه می نوشد ونگاهی گیج وپر از حرف و خداحافظ

نفر دوم, کاهلانه از کوچه پس کوچه های تجریش سرازیر می شود با 60صفحه شعر و به نفر سومی فکر می کند که کاش همراهش بود

***********

دو روز بعد سال 76 تلفن زنگ می زند

نفر دوم: بله

فریبا: سلام

نفر دوم: چه خبره باز جلسه ی مجله است

فریبا: نوید مرد

دیشب از طبقه ی آخر خوابگاه امام علی خودشو پرت کرد و در جا مرد

********

نوید پسر تیز هوشی که ترم 4 دندانپزشکی بود با قلمی سخت زنده و روشن

****
سال 84 روی ماه خداوند را ببوس و استاد دانشگاهی که با همه ی تیز هوشی در هضم مفهوم ساده دوست داشتن عاجزمی ماند و خودش را از طبقه ی آخر ساختمانی پرت می کند و می میرداز اولین صفحه های کتاب نوید زنده می شود ودوباره از ساختمان پرت می شود ومی میرد

***
سال 85همان کافه براق تر و نوتر.. دونفر روبروی هم دو تا قهوه ی داغ و کیک شکلاتی و نفر دوم که این باربه نوید فکر می کند وشعر هایش که کجاست؟ آن 60 صفحه تکه های روح نوید که کجای آن روز های دور گم کرد و کاش بودند, اقلا یک بار دوباره می خواند... وتنها یک شعر در مجله ی رنگ و رفته ی دانشگاه ته کمد مانده است شعری که عین خداحافظی است

پی نوشت

سر ساعت هفت صبح بیدار می شوم

پچپچه زیر لبی

بی نگاهی به آسمان

یا خیالی

صبحانه می خورم و

می میرم

نوید ش

كتابی بنفش با عشقی خط‌خطی

2006-04-17T14:22:00.000+03:30

نگاهی و مروری بر «حكايت عشقی بی قاف بی شين بی نقطه» اثر جديد مصطفا مستور
بخش نخست
قصدم نقد ادبی نيست که تنها می‌خواهم به ساده‌گی تمام کلامی کوتاه در باره‌ی کتاب جديد آقای مستور بنويسم، انگار گفت‌وگويی در خلوت خود. همين و همين

اين کتاب _ آن را به تازه‌گی نشر چشمه به بهای هفتصد تومان منتشر كرده است _ شامل شش داستان کوتاه است. در ابتدای کتاب جناب مستور آن را به «خانم‌ها» تقديم کرده‌اند واين ذهنيت پيش می‌آيد که قرار است داستان‌ها به نوعی به ذائقه‌ی زنانه خوش بيايند.

داستان اول: «مردی که تا پيشانی در اندوه فرو رفت»، وقتی خواندم‌اش حس کردم که آشناست چنان‌که شبيه‌اش را در جايی، واگويه‌يی پيش‌ترها خوانده‌ام. داستان مونولوگی به غايت شخصی‌ست. انگار نقل قولی از دفترچه‌ی يادداشت‌های خصوصی آدمی ... و شباهت عجيبی داشت به گفت‌وگوهای تنهايی منسوب به شريعتی که اين را وقتی می‌خواندم ناخودآگاه ياد آن کتاب قطور سياه و حال و هوايش می‌افتادم. اما تکرار اين مونولوگ شخصی در داستان نخست، همان نتيجه‌ی داستان آخر يا داستان اصلی کتاب با نام «حکايت عشقی بی ...» است. و هر دو شرح حال همان شخصيت داستان «روی ماه خداوند را ببوس»اند. همان استاد دانش‌گاهی که وقتی دل در گرو مهر شاگرد بست، از شدت عظمت عشق چنان بی‌تاب شد که خود را با پرتاب از ارتفاعی بلند به کشتن داد. اين قهرمان مشترک در اين‌جا همان است، ولی خودکشی صوری نمی‌کند، بلکه شايد بشود نام هراس شديد او را که منجر به گريز از معشوق می‌شود، خودکشی معنوی گذاشت. هر چه هست، وسعت عشق چنان گردآبی می‌شود که بی اين‌که پشت سر خود را نگاه کند، می‌گريزد

اما داستان دوم: «چند روايت معتبر در باره‌ی اندوه» كه روايت ناتمام و تلخ و تکراری زن و شوهری به پايان رسيده است. ماجرا کسالت‌آور است، اما فضاسازی زيبايی دارد، جوری که در وقت خواندن تصاوير داستان در ذهن جان می‌گيرند: گوشه‌ی دنج کافه‌يی، نور بی‌رمق سرخ از پنجره و لاک سرخ زن (که در تمام مدت گفت‌وگو به نرمی و کندی ناخن‌هايش را با لاکی سرخ رنگ می‌زند) و مغازله‌ی مرد و زن ديگری در چند صندلی آن‌طرف‌تر همه حکايت از فضايی عاشقانه (يا پيش‌پاافتاده‌تر، حتا اروتيک) دارند، اما تمام اين‌ها با رفتن زن و دل کندن او از مرد (مثل کندن همان موی زايد روی خال‌اش با موچين) تمام می‌شود.و ديگر زن نيست، کالسکه نيست، بچه نيست، لاک سرخ، نور سرخی که چهره‌ی زن را زيبا کند و ... نيست.به‌رغم فضاسازی دل‌چسب داستان، حکمت جملات انگليسی را نفهميدم که کمی فاصله‌گذاری با متن ايجاد می‌کرد و اندکی بوی تازه‌به‌‌دوران‌رسيده‌گی شخصيت‌ها را داشت و کاش خود آقای مستور در باب آن کلامی بگويند!و داستان سوم: «چند روايت معتبر در باره‌ی کشتن»، راوی‌اش مرا به ياد مرد بهلول‌وار داستان «استخوان خوک و دست‌های جذامی» می‌اندازد و با حال و هوا و مونولوگ‌هايی کمابيش شبيه. بن‌مايه‌ی داستان اعتراضی‌ست صريح به وقايع و حوادث هر روزه ای که در اطراف رخ می‌دهند (يا حتا می‌شود گفت استعاره‌يی از حوادث دنيا) که اخبارشان به کرات در روزنامه‌ها چاپ می‌شود و ما چندان اهميتی نمی‌دهيم.اما حادثه‌ی کتاب، کشتن فرزندان توسط پدر به دليل فقر، نه که کم‌اهميت باشد بلکه به‌رغم مهم بودن از کثرت تکرار به نوعی مستعمل و شعاری‌ست. داستان خوب است، اما تکرار شعارها و نصايحی‌ست بی‌عمل و شخصيت راوی شديدا دل‌نازک! نمی‌گويم دل‌سنگ باشيم، اما راه حل هر ماجرايی صرفا موعظه يا گريه و غصه نيست. يا از سويی پرچم انسان‌دوستی در هوا چرخاندن و چشم تر کردن و بعد فراموشی که چه بسيارند جوان‌های ام‌روزی، و دختر و پسرهای متفرعن انسان‌دوستی که سوار بر ماشين از کودک گل‌فروش سر چهارراه گل می‌خرند و شب را راحت می‌خوابند که بشريتی را نجات داده‌اند!گفتم داستان خوبی‌ست، هست ولی شعارزده است! حادثه‌يی اتفاق افتاده، اما يقه‌ی صاحب روزنامه را بابت چاپ آن نمی‌شود گرفت، همان طور که جلو هيچ اتفاقی را اين طور نمی‌شود گرفت.حيف که ما جماعت ايرانی قبل از ريشه‌يابی و درمان هر دردی، اگر «آدم خوبه» باشيم، قمه بر می‌داريم و توی سر خود می‌زنيم و اگر «آدم بده»ی ماجرا که فبها! الياس برای تهيه‌ی خبر از اين اتفاق با شنيدن حرف‌های مرد از شدت تأثر در پاس‌گاه رگ‌اش را می‌زند. بايد بگويم (با عرض معذرت از جماعت روشن‌فکر و حساس) آدمی اين قدر دل‌نازک و حساس که جايش اين‌جا و در اين دنيا نيست! پس همان به‌تر که رگ بزند و بميرد
ادامه دارد

لینک به مطلب فوق در مجله ی فروغ

فیلمنامه نویسی وهل من ناصرا

2006-04-12T15:46:00.000+03:30

قرار است در نشریه ی اینتر نتی فروغ ازاین به بعد بسیار مختصر و مفید درباره ی فیلمنامه نویسی بنویسم ... اما, بگویم که بسیار مشتاق نظرات و راهنمایی های دوستان سینمایی نویس برای بهتر شدن ونوشتن مطالب هستم پس: هل من ناصرا ....! و البته قرار نیست این مطلب تمام وکمالی باشد فقط به قدر انگشتانه ای از فیلمنامه نویسی آن هم به زبانی ساده و عامیانه است

ما همه خوبیم؟

2006-03-31T00:29:00.000+03:30

فیلم ما همه خوبیم را دیده اید؟ پسری پس از مهاجرت به خارج از کشور با فرستادن یک نوار وی اچ اس توسط دوستش برای خانواده اش ازآنها میخواهد حرفها ی خود را ضبط کنند و برای او بفرستند

در این پست می خواهم به نکته ای کوتاه در باره ی فیلم اشاره کنم که در بحث درباره ی این فیلم تا به حال چندان مطرح نشده است فیلم ما همه خوبیم ساخته ی بیژن میر باقری , فیلمی خلاق است و مهمترین وجه فیلم که راز خلاقیت وجنبه ی زیبایی شناسانه ی فیلم نیز به آن مربوط می شود, در فیلمنامه نهفته است. این نکته که نیمی از تصاویر به مدد موضوع فیلمنامه از ویزور هندی کم گرفته شده , فیلم را متفاوت و جذاب نموده است

نویسنده فیلمنامه خانم مژگان فرح آور است

البته کارگردان, یا به دلیل همیشگی کارگردان ها که لزوما باید مولف باشند یا به دلیلی سلیقه ای وتکنیکی آن رابا مختصرتغییراتی باز نویسی کرده است. از فیلمنامه ی اولیه که نام دیگری داشت و بعد ها به ما همه خوبیم تغییر نام داد قسمت های کوچکی حذف شده که نمونه ی کوچکی از آن را در یک سکانس در حذف دیالوگ کوتاهی به عنوان مثال می آورم

در سکانسی که هانی با دوربین از کوچه و بازار فیلم می گیرد: هانی در حال فیلم برداری است که چند پسر همسن و سال که از دوستان او در محله اند سر می رسند

پسر جوان: فدات, از منم بگیر به این مینی نشون بده فکر کنه مام کسی هستیم

صدای هانی : مینی کیه؟ پسر جوان (به دوستش)بهش بگم؟... دختر این بنگاهیه رو میگم , گویا بچه که بوده ریز بوده اسمشو گذاشتن مینیاتور, الانه شده هم هیکل گلادیاتور دو تای منه

.................

حذف و تغغیرات دیگر گاه عمده اند مثل ماجرای ازدواج دختر همسایه وگاه بسیار جزیی در حد اصلاح دیالوگها

خاله بازی عید به مثابه مصایب ژاندارک کبیر

2006-03-25T02:20:00.000+03:30

چند روز از سال جدید گذشته ... حالا دیگر سر و صدا و شلوغی عید نرمال تر شده و تو خیابان ها هم مردم طوری خرید نمی کنند که انگار در لحظه ی تحویل سال صور اسرافیل هم در شیپور می دمد و دیگر فرصت ندارند. اما به یمن سال جدید هم شده می خواهم دست از خود سانسوری و همینطور تنبلی بردارم و چند روز یک بار آپ باشم تا شاید به عادت قدیم برگردم و چه در وبلاگ و چه جاهای دیگر بدون تاخیر بنویسم چند تا کتاب خوب خواندم همه درباره نشانه شناسی و نشانه شناسی سینماکه با وجود خاله بازی های لوس عید بسیار دلچسب بود وامیدوارم تا پایان تعطیلات کارهای عقب مانده را بتوانم تحویل دهم و دیگر عذر و بهانه ای نیست که به قول بچه ها دارد کم کم دماغم مثل پینوکیو میشود, بس که هر روز یک دلیل می آورم وچوپان دروغگو که سهل است. درتکمیل یک نمایشنامه رادیویی اقتباس از یکی از کارهای پوشکین آنقدر تاخیر کرده ام که ...همینطور طرح سریالی که بازنویسی آخرش مانده وهم من هم کارگردان به شدت اسلوموشن جلو میرویم واوهر باراز سر مرحمت عمویی, برادری, پدر ناتنی ی, چیزی به شخصیت محوری اضافه می کند ومی ترسم بن هوری چیزی از آب در بیاید! و کار های دانشگاه که گاهی مثل قند عسلند به خصوص که آدم به جای این که سر کلاس مثلا جامعه شناسی سینما باشد , یواشکی سر از کلاس عکاسی آقای اکبر عالمی در آورد و.....دیگر این که به رسم معمول عید را به همه دوستهای خوبم تبریک می گویم

و .... یک جمله از ژان کوکتو : سینما (حتی)از مرگ در حال کار کردنش فیلم می گیرد

LES JUSTES عادل ها

2006-03-10T03:19:00.000+03:30

!عادل ها یا قاتل ها؟ مسئله این است

نمایش عادل ها نوشته ی آلبر کامو به کارگردانی قطب الدین صادقی در سالن اصلی تاتر شهر در حال اجراست به لطف یکی ازاساتید محترم ودرمعیت همسر استاد عادل ها را دیدم به دلیل آنچه شنیده بودم و بر اساس پیش سابقه ی ذهنی وبه خاطر خستگی زیاد برعکس همیشه چندان شوقی نداشتم اما ریتم نمایش به خوبی تما شاچی را تا انتهای کار با خود می برداز نکته های خوب کار می توان به استفاده ی به جا از عنصر تعلیق به کاربردن نسبتا خلاقانه ی صداوبه نوعی اعلام وقوع بعضی حوادث با صدا پیش از وقوعشان ومتن خوب داستان به علاوه ی بازی خوب اشکان جنابی در نقش کالیایف و شمسی صادقی در نقش دورا اشاره کردکه این نکات باعث می شود به رغم بیانیه ای بودن بسیاری از دیالوگ ها که به نوعی مانیفست آزادی خواهی است کار در کل دلچسب باشدالبته میزانسن گاهی می توانست بهتر باشد و آن مجسمه ی مسیح مصلوب که بسیار سردستی انتخاب شده است و لابد از عجله یا کمبود امکانات تاتری است که آنقدر نتراشیده و نخراشیده از آب در آمده و وقتی پایین می آید به جای ایجاد هر نوع حس روحانی احساس ابلهانه ای تولید می کند که برای لحظاتی فاصله گذاری با روایت را ایجاد می کنداما یک سری از دیا لوگها و جمله های عادل هارا برای حس کردن فضای کار بد نیست بخوانید

روزی میرسه که عدالت همه جا حکمفرماست

آره ولی تو بهشت خدا

***

زندانی قاتل: برای اعدام کردن هر محکوم یک سال از محکومیتم کم میشه

کالیایف: واسه بخشیدن جنایت هایی که کردی وادارت می کنند بازم جنایت کنی؟

***

زندگی رو در خواست نمی کنند دریافت می کنند

***

همسر گراند دوک :عشق تنها عشق خداست

کالیایف: عشق مخلوق هم وجود داره

همسر گراندوک: نه مخلوق فاسده یا باید اعدامش کرد یا بخشید

***
با اولین آدم کشی دوران کودکی تموم میشه و ما می تونیم راحت بمیریم

***

کالیایف: بهتون احتیاج دارم

بازپرس: خوشحالم. واسه چی؟

!کالیایف:احتیاج دارم دوباره یه نفرو تحقیر کنم

معذرت

2006-03-08T02:42:00.000+03:30

سلام از همه دوستان عزیزم که واقعا به من لطف دارند بابت تاخیر در آپ دیت معذرت میخواه م راستش کمی مریض بودم...ممنون از احوالپرسی ها ولطفتون..قول می دهم 5شنبه شب با یک پست طولانی آپدیت کنم

LIVE TOMORROW

2006-02-14T12:40:00.000+03:30

یک موزیک زیبا از " لاله پور کریم" خواننده ی جوان ایرانی تبارکه در صحنه ی رقابت های موسیقی سوئد به موفقیت چشمگیری دست یافته است و برنده ی دو شاخه از ده شاخه ی بزرگترین جایزه ی سالیانه ی سوئد به نام راک بیورتن یا خرس راک در سال 2005 شده است از این جا می توانید موزیک - ویدئوی بسیار زیبای او را ببینید

خبر از سایت استکهلمیان

au revoir

2006-02-11T02:31:00.000+03:30

از این به بعدمی خواهم قول بدهم که مثل بچه های خوب زود به زود آپ دیت بشوم...می خواستم نقد چهارشنبه سوری را بگذارم ولی هنوز باید ادیت بشود امروز فکر کردم خوب شدم ولی انگار این تب دارد مزمن می شود...دیروز برخوردم به این جمله از فیلم " کارل تئودور درایر" در فیلم گرترود فیلمی که درایر درباره ی آن می گوید: گرترود را با قلبم ساختم. شخصیت اصلی فیلم گرترود در جایی از فیلم شعری را که در 17 سالگی سروده در سن 70 سالگی می خواند

به من نگاه کن , زنده ام آیا؟

نه

اما عاشقم

عجب طنین مایا کوفسکی واری دارد.آنقدر مطنطن است که بعد از یک بار خواندن همینطور در ذهن تکرار می شود......دارم به اتفاق هفت هشت روز پیش فکر می کنم...گاهی یک آدم که از نزدیک زیاد نمی شناسیش...نمی دانم ماهیت این موج و اتفاق صرفا به اون آدم بر میگرده یا شرایط وموقعیت و...پس چرا وقتی شرایط و موقعیت همانطور باشد در مورد بقیه این طور نیست؟...بگذریم ..فکر کنم باز یک قضیه ی ساده را زیاد فلسفی کردم... البته سوء تفاهمی که این وسط به خاطر یک آدم دیگر پیش اومد....رسما دارم هذیان می گویم وقتی هزار تا کار داشته باشی که از موعد تحویل هر کدام کلی گذشته باشد و به جای نوشتن, چند روز تعطیل را به بی خیالی بگذرانی همین می شود...دوستهای خوبم می گفتن چرا زود به زود آپ نمی شوی یک دلیلش این است که تازگی حس خود سانسوری ام عود کرده که دارم سعی می کنم از بین ببرمش راستی یک دوست خوب از یک سفر یک هفته ای به فرانسه برگشت وچون می دانم که حتما آن لاین میشود امید وارم سفرش خوش گذشته باشد

au revoir

هزار بار

به صلیب میکشم

مسیح تب دار دلم را

ودر پایت می افکنم

زخمی و خون چکان تا... دوستم بداری

تا دوستت بدارم

شعر پایانی که معنای عنوان آن وداع است نوشته ی خودم است . بعضی دوستهای خوبم فکر کرده بودند منتخب از جایی است

جشنواره جشنواره جشنواره

2006-01-31T16:14:00.000+03:30

توی این چند روز فیلمهای زاگرس ,قتل آنلاین ,زمستان است و کافه ستاره سامان مقدم را دیدم و.. یک سری فیلم حتی گیشه نپسند مثل شوریده و... (و بقیه شو یادم نیست) و فیلم های خوبی مثل کار سامان سالور که البته ظا هرا سامان عزیز دراین کار زیادی نسبت به جشنواره های خارجی ارادت دارند! کار خوبی بود ولی باید به عنوان کار بلند کمی از فضای فیلم کوتاه و مولفه هایش فاصله می گرفت...و فیلم شبانه که فیلم تجربی خوش ساختی بود با تدوینی زیباو در عین حال در صورت اکران به خاطر پرداحتن به موضوعاتی مثل مصرف قرص اکس و فضاهای جوان پسندی مثل باشگاه بیلیارد ,پارتی های شبانه (که البته با هیچ چسب دوقلویی به صحنه های دفاع مقدس نمی چسبید)و حضور سوپر استاری مثل هدیه تهرانی به طور قطع با استقبال شدید مواجه میشود به قول بعضی دوستان مطبوعاتی ما نفهمیدیم بالاخره قرص اکس خوبه یا بده...(اگر چه من که بدون اکس هم آمفتامین ام زیادیه!)روزآخر سینما صحرا یک سورپریز هم برایم داشت و آن هم دوباره دیدن چهار شنبه سوری بود که کلی فمینیست بازیم گل کرد و کیف کردم فیلم زمستان است کار رفییع پیتز عزیز فرزند خلف طراح صحنه نامدار در ذهن من به صورت علامت سوال مانده که... البته اگر نوشته ی دولت آبادی شعر اخوان ثالث و صدای نازنین شجریان را به علاوه یک سری تصاویرمدیوم شات ساکن بازیگر ساکتی که به دوربین زل زده بکنیم گمان کنم بشه حدس زد فضای فیلم چطور بودهاما در این مدت بعضی حرکات و حرف های دوستان مطبو عاتی و منتقدین عزیز جالب بودمثلا در کافه ستاره موقع حمله پژمان بازغی به ایرج نوذری وپاشیدن چای به صورتش به خاطر اینکه مزاحم نامزدش شده بود غریو سوت و کف دیدنی و شنیدنی بودیک بار دیگر که یادم مانده صحنه نجات دختر وپسر در قتل آنلاین بود که وقتی جمشید آریا با آن طمطراق اسلحه به دست به عنوان ناجی وارد فیلم شد سوت و کف به هوا رفت یادی هم از فردین قهرمان فیلم فارسی شد!و... یک چیز ی که برای من جالب بود این بود که بعضی از منتقدین در گوشی فیلم هووی داوود نژاد را و نحوه طرح مساله خیانت مرد به زن را در آن پسندیده بودند ولی از چهارشنبه سوری به خاطراینکه به زعم آنها ضد مرد بود دلخور بودند(در مورد چهارشنبه سوری درپست های بعدی مفصل می نویسم)تا یادم نرفته ... در مورد فیلم کافه ستاره سامان مقدم باید بگویم که یک فیلم سه اپیزودی با مضمونی خانوادگی اجتماعی بود ودر نوع خودش کارخلاق وخوبی بود وبازی رویا تیموریان در در فرمی متفاوت با همیشه جذاب بود و برگزیده ها هم که انتخاب شدند اختتامیه بخش جنبی هم دوشنبه در سینما صحرا بر گذار شد اینم نشریه روزانه جشنواره... اما... تو این چند روز یک چیزی شد که اولش همش تب بود و تب وآخرش.....و حالاداره یواش یواش مستیش از سرم میپره ولی هنوزم ته مستیش مونده... جا تون خالی!دارم تو دانشگاه تایپ میکنم و گوشی تو گوشمه و تا آخرین حد صدا با این آهنگ سیاووش دوباره مست شدم: یاد روزایی که کوچه زیر سایه ی تنم بود ....سهم من از بوسه ی باد..... چی بگم ای داد و بیداد

مکافات امتحان پایان ترم وجشنواره فجر

2006-01-26T01:56:00.000+03:30

بالاخره دوشنبه طلسم شکسته شد وامتحان های مثل بختک دانشگاه کمی سبک تر شد وتوانستم بروم جشنواره...گیرم که کلی تحقیق و ترجمه و دوتا امتحان مانده باشد از جشنواره که نمی شود گذشت ...تصمیم گرفتیم اول کار وحید موساییان را ببینیم که البته من ترجیح می دادم فیلم یادداشت بر زمین محمد علی قاسمی را ببینم چون دلم تنگ شده بود برای فضاهای مه گرفته و تقریبا سورئال فیلمهاش که هاتف از غیب رسید ودر وضعیتی که بلیطی دیگر نبود مهمان خود آقای قاسمی فیلم را دیدیم کار قشنگی بود با فیلم برداریی که به جرات می شود گفت در سینمای ایران کمتر نمونه اش دیده شده بازیگرزن فیلم سیمایی شبیه سوسن تسلیمی(تا حدودی) داردودر فیلم های قبلی او و همینطور فیلم شالیزه به کارگردانی اعظم نجفیان همسر قاسمی حضور داشته است...البته گر چه نمک گیر شدم ولی نمیتوانم نگویم که ریتم کار کند بود و از اواسط کار تماشاچی شروع به تکان خوردن وحرف زدن میکرد ولی در مجموع محمد علی قاسمی همه فن حریف به عنوان کارگردان فیلمنامه نویس فیلمبردار و تدوینگر در خلق فضاهای غریب وتصاویر بدیع استاد است .....اما فیلم های بعدی ...از بین فیلم هایی که تا امروز در سینمای مطبوعات دیدم فیلم چهارشنبه سوری که دیروز دیدم به دلایل مختلف بسیار قابل تامل بود(آنقدر که دلم می خواهد دوباره ببینمش) و هدیه تهرانی و... شایسته جایزه جشنواره .... راجع به فیلم در پست های بعدی مفصل تر مینویسم متاسفانه کار آقای مازیار میری وپرویز شهبازی را در سینما صحرا از دست دادم که ظاهرا بر طبق گفت وشنود هایشان قسمت هایی از کار حذف شده بود....در مورد کار آقای خسرو سینایی هم همینقدر می توانم بگویم که بماند که اگر هدایت زنده بود با آ ن لحن بی پروایش به آقای سینایی چه می گفت ... جناب سینایی تا حدودی از سر لطف صادق هدایت و زندگی اش و ترز و ماجرای زن اثیری و.. را هجو کرده بود وبرایم عجیب بود که آقایی که راجع به هدایت پژوهش فراوان کرده و اسمش در اوایل تیتراژ آمده چطور نسبت به فیلم و روایت هایش واکنشی نشان نداده در مورد کارهای دیگر تا اینجا مثل تقاطع و..هم که حرفی برای گفتن نیست فقط امیدوارم در سینمای دیگری فیلم مانی حقیقی را بتوانم ببینم اما به لطف دوستان چند تاتر هم دیدم که یکی از آنها کار گروه آلمانی مارین باد بودکه فضای دوست داشتنی میزانسن خوب وطراحی صحنه ساده ولی دقیقی داشت و از نکته های با مزه اش تک زبانی گفتن بعضی کلمات فارسی (در بین دیالوگ های آلمانی)توسط بازیگران آلمانی بود واینکه اعلام آنتراکت
به شکل بامزه ای توسط کاراکتر پادشاه با بیرون کردن تماشاچیان انجام شد

یک بوس کوچولو

2006-01-17T01:56:00.000+03:30

کدام بهتر بود؟ بوسه مرگ با لباس سفید یا ...مشکی؟
فیلمی سرد وپر ازتسویه حساب های شخصی و شعار وشعار و... چیزی که در سراسر فیلم مثل تیغ ماهی در گلوی آدم می ماند و هضم نمی شود شعارهای پی در پی و تناقضات مدام و جای پای آشکار کارگردان است که مثل خط پر رنگی در پیرنگ ماجرا بسیار مشهود و برجسته است. اینکه مدام ازشبلی جانبداری می کند و سعدی را محکوم و مرگ سعدی سیاه است و دیگری سپید وچون بوسه ای دلنشین واینکه به صراحت متوسل به شعار می شود که چون سعدی خارج از کشور زندگی می کرده محکوم به چنین سرنوشتی است ...این یکسره سیاه و سپید کردن شخصیت ها چنگی به دل نمی زند
فیلم لحظاتی دارد که در متن جای نمی گیرد و بسیار مصنوعی است: صدا هایی که از دفترچه ی شبلی می آ ید که اگر نبود آن سکانس معقول تر بودو قضیه بلبل و خوابیدنش کف قفس که بسیار کلیشه ای شده بود
بازی بسیار تصنعی بازیگری که نقش نوه شبلی را داشت این توهم را ایجاد می کرد که انگار دارد ادای آدم های ناراحت را در می آورد البته در کل این کار جناب فرمان آرا نسبت به کارهای قبلی پخته تر و منسجم تر بود. پیش بردن ماجراهای موازی در مورد مرگ و پیوستن آن ها به نوشته های شبلی ایده خوبی بود. سکانس برخورد سعدی با دخترش بسیار باور پذیر بودو کاش به سعدی با آن دیالوگ های پریشان و آشفته و هذیان واربیشتر نزدیک میشد...بازی و چهره خانم معتمد آریا در این سکانس حس های مختلفی را منعکس می کرد:حس غم دلتنگی گله کینه غصه و... دوست داشتن . در عوض خانم خروش در نقشی کلیشه ای ظاهر شده بودو
و به خصوص به دلیل عدم هماهنگی بین او وسعدی آلتر ناتیو مناسبی برای نقش همسر سعدی نبود و رضا کیانیان تنها آن جایی دوست داشتنی می شد که درباره مرگ معشوقه اش با پریشان احوالی و گیجی حرف می زدواز کلیشه ی بازی رضا کیانیان خارج میشد و هویت پیدا می کرداما چیزی که در سراسرفیلم مرا آزار داد و رهایم نکرداین بود که کاش کارگردان فیلم راتریبون گلایه ها و اختلافات شخصی خود نمی کردچرا که در تمام طول کار در دیالوگ ها و شخصیت پردازی شبلی(که موضع کارگردان نسبت به او به وضوح منفی بود)کنایه هایی مستقیم به ابراهیم گلستان آشکار بود...کامی به جای کاوه و...لابد معشوقه...البته این درست است که بهانه خلق هراثری توسط هنر مند فاش کردن درونیات اوست اما نه به قیمت تخطعه دیگری وآن هم اینطور که به زعم من حرمت گلستان بیش از این هاست که هر که بوده و هست هنر مند بزرگ ودر زمان خودش پیشتازی بوده و آنقدر کو چک نیست که بتوان با او شوخی کردچنان که زندگی اش را در یک خط تفسیر ونتبجه گیری کرد و مرگش را ا ینطور رغم زداما نکته ایکه در فیلم جسورانه است انتخاب سوژه مرگ وتفکر مرگ اندیشی است که اغلب کارگردان ها از ترس از دست دادن مخاطب جرات نزدیک شدن به آن را ندارند واغلب سردستی و سطحی از آن میگذرند در حالی فرمان آرا به خوبی با این سوژه در سه فیلم اخیر خود درگیر شده و مخاطب را به فکر وا می دارداما متاسفانه ردپای بورژوایی بارزی که در فیلم است مانع از غرق شدن در فضای فیلم می شود چیزی که مثلا در پلان های مربوط به دو مردی که نبش قبر می کردند نبود که این تا حدودی باعث سطحی شدن تفکر حاکم بر فیلم شده ومانع از درک عمیق فلسفه مرگ می شود البته تصاویر خوب وتدوین قابل توجه فیلم را هم نمی شود ندیده گرفت

مکس

2006-01-06T00:54:00.000+03:30

اول این که باز طبق معمول در آپ دیت کردن تاخیر دارم بیشتر از یک هفته از موقعی که تصمیم
گرفتم چیزی در مورد این فیلم بنویسم گذشته
مکس را به کارگردانی سامان مقدم دیدم... از شما چه پنهان که به اصرار دوستی دو بار هم دیدم و برایم مهم نیست که

فیلمی عمیق و هنری نیست و مولفه های سینمایی خاصی ندارد و
برای خندیدن ساخته شده.... اصلا مهم نیست. همیشه که نباید فیلم خاص باشد و ساختاری آنچنانی و
فیلمنامه ای با بافت دراماتیک قوی داشته باشدو یا آوانگارد و تجربی وچه وچه و.... باشد
گاهی به شدت هم لازم است که آدم هرچه قدر روی سینما تعصب هم داشته باشدپفک و چیپس

و ذرت پخته به دست برود توی سالنی شلوغ ( الزاما نه سینما سپیده و عصر جدید و
سینما های مخصوص فیلم هنری بلکه جایی که مردم جو گیر شده بیشتر به فضای فیلم دامن بزنند
لم بدهد روی صندلی و فارغ از هر حرف و حدیثی مدتی از ته دل بخندد و بعد در حالی که خرده
خوراکی ها را پاک می کند تیتراژ دلچسب و پر ازحرکات موزون مکس را ببیندخمیازه ای بکشد
و( نمی گویم که حرکات موزون در کمرش خشک شده باشد ها!!!) و بارفقا تا یک ساعت دیگر
راجع به فیلم تکه پرانی کند
اصلا هم اینها ربطی به این ندارد که آه و واسفا! سینمای هنری ازدست رفت
بگذریم

فیلم مکس مکث خوبی بین این همه کار و زنگ تفریح خوبی برای یک عصر
سرد پاییز بود
از دیالوگ های فیلم( که اگر اسم فیلمنامه نویس را هم نمی دیدی به دلیل تمرکزبیشتر بر طنز کلامی
تا طنز موقعیت جای پای پیمان قاسم خانی باز هم پیدا بود) آن جمله فرهاد آییش که می گفت آندرگرانده
اشاره به فیلم اندر گراند امیر کاستاریکا واز بازی ها بازی گوهر خیر اندیش و رامبد جوان و کلیپ
امیر علی که می تواند جدا از فیلم کلیپ خوبی باشد یادم ماند و دیگر هیچ

راستی در وبلاگ کاوه عزیز هم نوشته ای در مورد مکس دیدم که یک جورهایی در مورد فیلم
موزیکال نوشته که خواندنیست

ملودی شهر بارانی ومن قاتل پسرتان هستم

2005-12-20T23:22:00.000+03:30

اینکه برنامه کارهای آدم به هم بریزه خیلی بده یک مدت کوتاه زمان آزاد دارم ولی یک دفعه آنقدرکار پیش میاد که فرصت

هیچی نمی مونه...و اون وقت مجبورم چند تا پست روپشت هم بنویسم وبه قول دوستی تو مگه آپ دیت هم میشی؟...وبگذریم

...

ملودی شهر بارانی

در مورد تاتر ملودی شهر بارانی حرف و حدیث داغی نیست ....اگر چه چون اجرای آن تمام شده بیات شده اما قضیه ماهی وآب و این این حرفهاست ملودی شهر بارانی نمایشی نوشته اکبر رادی به کارگردانی هادی مرزبان که اجرای آن در سالن اصلی تاتر شهر به تازگی تمام شده در یک جمله کار متوسطی است ریتم کار در انتهابسیار کند است وقتی پرستودرباره دانیال حکیمی نوشت کمی تعجب کردم ولی راست می گفت بازی و قدرت صدای دانیال و البته نوع نقش او(که در متن شخصیت غالبی است)بر بقیه مسلط بود ولی در عوض بازیگری مثل اصغر همت با پیشینه قوی بازیگری که دارد به تناسب شخصیت پردازی متن شخصیتی منفعل و خنثی است و چندان به چشم نمی آید و سرکار خانم کابلی که بر خلاف انتظار بسیار عجول و دستپاچه به نظر می آمد.... صحنه پردازی کار جذاب بود و تا حد زیادی حس فضای ابری وخنکای باران شمال را منتقل می کرد البته اگروسعت دود های پراکنده کمتر بود به خصوص که ما چند نفر ردیف جلو بودیم و حسابی از دود صحنه مستفیض شدیم! .... و اما روند ماجرا ...تا جایی که یادم می آید اساتید گرامی موقع نام بردن از اکبر رادی کلمه استاد از دهانشان نمی افتد اما این باعث نمی شودکه آدم چشمش را ببندد و نبیند که ماجرا خام و سر دستی به انتها می رسد... مردی که از فرنگ برگشته با چند کلمه حرف با دختر سرایداری که اکنون معلم است در چند ثانیه عاشق او می شودو آن چنان شیفته که به دختر سجده میکند وبعد درخواست ازدواج!..واز رفتن به سوییس دل انگیز وپیشرفتهای آن چنانی اش منصرف می گردد...که به قول دوستی اگر قوت کار بازیگر و نام رادی را کنار میگذاشتی این لحظات تبدیل به مضحکه می شدو اما تحول ناگهانی دانیال حکیمی در پایان بسیار کلیشه ای و باور ناپذیر می نمود تا جایی که بساط عشق برادری را تبریک می گوید که عاشق معشوق اوست به هر حال و در مجموع این کار هادی مرزبان نسبت به کارهای قبلی مقبول تر و پخته تر بود

من قاتل پسرتان هستم

نام کتابی است از جناب احمد دهقان وشامل مجموعه ای از داستان های کوتاه و گاه خاطره مانند اما با نثری شیوا و قوی این کتاب یکی ازمجموعه های احمد دهقان است که البته با سایر مجموعه های او تفاوت بارزی دارد داستان ها بسیار تکان دهنده اندو واقعبت زهر آلودی که در آنهاست خصوصا درداستان تمبر نفس گیر است من قاتل پسرتان هستم کاری است در خور ستایش ومن به احترام جناب آقای احمد دهقان نویسنده داستان های جنگ کلاه از سر بر می دارم

تسلیت و تاسف

2005-12-10T01:48:00.000+03:30

سقوط هواپیمای سی 130ومرگ خبرنگاران و تصویر برداران و...که تعدادشان کم هم نبود اتفاقی نیست
که ساده بتوان از کنارش گذشت و...نمیدانم به جز تسلیت و تاسف چه چیزی می شود نوشت

LA VIE EST AILLEURS

2005-11-19T02:57:00.000+03:30

دستانم
وچه بازیگوشانه
انگشتانم
دایره در دایره
چرخ می خورند
سرخ در سرخ
ونفس می کشندهوا را
چه آزاد
چه روشن
و آه
....چه سبک انگشتانم
وسرشاراز درک عمیق لذت

عنوان شعر: زندگی جای دیگری است

تخم سه زرده

2005-11-19T02:46:00.000+03:30

من نمی نویسم نمی نویسم تا این که یکهو تخم سه زرده می کنم
وسه تا پست رو یک جا مینویسم البته من تقصیری ندارم که آپدیت نشدم این مشکلات مسخره نظم همه چی رو به هم ریخته
از ریحون نازنین خزه عزیز ژاک گرامی و همه دوستانی که با کامنت یا ای میل گله کردند ازننوشتنم عذر می خوام ازستاره شمالی عزیزم بابت همیشه سر زدنش واز چرکنویس که این روزا دلش گرفته ممنونم یک دوست جدید هم به لینکام اضافه کردم که
وبلاگش معرکه است
full metall jacket

توصیه می کنم حتما ببینیدش
و همینطوراز کسی که کمک کرد رنگ قالبم عوض شه و از رنگ دل سیاه شیطون در بیاد ممنونم

بیست ودومین جشنواره ملی و دهمین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه ایران

2005-11-19T02:11:00.000+03:30

بیست ودومین جشنواره ملی و دهمین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه ایران

تهران 24 تا 29 آبان1384

بشتابید که فقط دو روز مانده
از بین فیلمهایی که دیدم فقط فیلم 20 دقیقه ای دری به خیابان به کارگردانی ایرج کریمی
به خاطرخلق فضایی نامتعارف وطرحی خلاق از سوژه ای تکراری به یاد ماندنی بود... به خصوص بازی بازیگر دوست داشتنی سینما و تلویزیون پرویز پور حسینی در چنین نقشی برایم جالب بود
به هر حال رفتن به جشنواره و دیدن فیلمها محاسن بسیاری داره از جمله اینکه اگر از جنبه آموزشی نگاه کنی یا میشه ازحاصل تجربه های بقیه یاد گرفت یا اینکه دیدن بعضی فیلم ها, اعتماد به نفس آدم رو برای فیلم ساختن بالا می بره

فرزاد حسنی وجزر ومد تلویزیون

2005-10-17T02:12:00.000+03:30

متاسفانه به دلایل ناخوشایندی فرصت نوشتن نداشتم به همین خاطر در این پست به دلیل ارادت شخصی ام به شغل اجرا و گویندگی به مطلب خوابگرد گرامی لینک می دهم

پنجره ها و یک کمی فنز

2005-09-14T12:38:00.000+04:30

پنجره ها ی آقای آییش

شاید بعدا در مورد ش مفصل بنویسم
ولی الان می تونم بگم از تماشاش لذت بردم
اگر چه به نظرم زمانش زیاد بود ویک سوم آ خر کار به نظرم زیادی کش اومده بود
ولی در کل میشه گفت با این ساختار ودکور واجرا
اولین تجربه وید ئو آ رت در تاتر محسوب میشه
و بازی آقای نصیریان به خاطر اوج صدا وقدرت بازیگری بسیار شاخص بود

این سایت اصلی تاترپنجره هاست
واینهامصاحبه ها و عکسها وحرفها در مورد پنجره ها
1
2
3
4
5

واما فنز .....این روز ها هر بار وبلاگ فنز رو میبینم دلم می خواد به مطالبش لینک بدم
نویسنده وبلاگ مطالب جامع و کاملی در مورد تا تر زیبای فنز نوشته وجمع آوری کرده که دیدنیه

سینما پارادیزو

2005-08-20T12:31:00.000+04:30

این چند جمله از فیلم سینما پاراد یزو که دیشب از شبکه 3 تلوزیون پخش شد

بد جوری تو ذهنم موند

: سالواتوره

یعنی سهم من از زندگی فقط یک رویاست؟

......این میدو ن بدجوری شلوغ شده

باید برم

باید برم

باید برم

راستی این موزیک رو هم به همت نویسنده وبلاگ شاید فلسفه از دست ندید

موریانه

2005-08-18T14:42:00.000+04:30

چشم چپ حشره‌ای بزرگ به من خيره مانده است
آرواره‌های آويزان‌اش مدام تهديدم می‌کنند
می‌پيچد
صدای چک چک آب دهان‌اش
و حجم اين صدای سفيد
پرم می‌کند
پلک‌هايم را پايين می‌کشم
و نفس حبس
می‌جود: موريانه‌ای درشت و سياه
و حفره‌ی سمت چپ خالی می‌شود
و خالی بزرگ
بزرگ‌تر
آن قدر که مثل حبابی باد می‌کنم
باد می‌کنم
مثل جسدی که در آب افتاده باشد
تا آ ن‌جا که
با اشاره‌ی کوچک انگشت دستی
می‌ترکم
و تکه‌هايم به در و ديوار می‌چسبد
......و

موريانه‌ی سياه فارغ از جويدن
آويزان بر تارهای زرد عصب
در شعاع باريک آفتاب پنجره
آرواره‌هايش را قوس می‌دهد
و آن بالا در حفره‌ی تاريک سمت چپ
خون دلمه می‌بندد
و لخته
لخته
يخ می‌زند
.....و

زنی
که موهايش به رنگ هيچ روشن است
مدام می‌خندد

.......یک خبر مهم

2005-08-06T17:17:00.000+04:30

.... هفتان

!!!هیچ ربطی هم به هفت دیوید فینچر نداره
خوابگرد گرامی با گروهی از دوستان سایت هفتان را راه اندازی کرده اند که میتوانیداز این جا و این جا ببینید

مرثیه ای برای یک رویا

2005-07-31T16:17:00.000+04:30

به خاطر جلوگیری از ادامه اجرای کار آ قای بیضایی واقعا متاسفم
چیز دیگری هم می شود گفت؟
گزارشی از اجرای آخرین نمایش بهرام بیضایی در سایت پرچین را از اینجا بخوانید

به یاد شاملو

2005-07-27T11:51:00.000+04:30

! ما فریاد می زدیم چراغ چراغ
.وایشان در نمی یافتند
سیاهی ی چشمشان
سپیدی ی کدری بود اسفنج وار

شکافته
لایه بر لایه بر

.شباهت برده از جسمیت مغزشان
:گناهی شان نبود

.از جنمی دیگر بودند

شاملو و عکسهای کتابلاگ

2005-07-26T16:34:00.000+04:30

این پست کتابلاگ دیدنیه

PEREDITA

2005-07-23T17:51:00.000+04:30

او را به دنیا آوردند
بی این که از او چیزی بپرسند
دستی مردانه از یک سو: پدر
ودستی زنانه از سوی دیگر:مادر
سایه هایی روی او خم شد
....خندید
انگار بچه گربه ای که چشمش به سپیدی شیر بیفتد
.....
دیر زمانی گذشت
از سپیدی شیر و گهواره
و تن گرم و تپنده مادر

دیر زمانی گذشت
...
غریبه هایی آمدند
خانه ماند و دست مادر و سایه پدر
غریبه گهواره اش را به گور سپرد
و چشم تمام عروسک هایش را کور کرد
روی تمام نقاشی هایش خط سیاه کشید
و صورتش برای همیشه و هر شب خیس شد
و در یک شب بارانی در هیاهوی لباسی سفید
با حلقه ای سرد
بچه گربه مرد
وتمام خاطرات بنفشه را
باد برد
....
امروز بچه گربه اش را به خاک سپرد
و حالش هیچ خوب نبود
گهواره تختی دو نفره بود
که هوهوی شب وهم سیاه در آن می ریخت
و او گم می شد
و جار کلاغ صبحگاهی
اشارت صریحی بود به مرگ
تمام رنگهایش را با وسواس به خاک سپرد
کودک درونش هنوز هم می خواست برگردد
او مانده بود وعروسک های کور شده
وکلاغ های جاره
و غریبه ای که مدام در هیاتی سیاه
جز دروغ هیچ نداشت
خواب هایش گم
کابوسهایش
کوری سفید توهم
دستهایش زخم
صورتش کبود
اما
غریبه
تنها غریبه بود
غریبه نمی فهمید
غریبه دروغ می گفت
غریبه هیچ چیز نمی دانست
غریبه تنها یک غریزه بود
:یک شب نوشت
به خدا باور کنید من اشتباهی آمده ام
من سیاره خودم را می خواهم
گلم... گل سرخ دوست داشتنی ام
درخت های بائوبابم
آتشفشان سیاره ام
دلم می خواهد باز هم در یک روز
چهل و سه بار غروب آفتاب را تماشا کنم
دلم هزار کرور ستاره
و هزار کرور زنگوله
و هزار هزار کرور ابر گلوله شده سفید می خواهد
می خوا هم برگردم
می خوا هم برگردم
من سیاره خودم را می خواهم
دیگر پرنده ها نمی برندم
می خوا هم برگردم
اما هیچ زهر بی پیری کارساز نمی شود
سیاره ام
گلم
آتشفشانم
وباز هم صدای ناقوس بلند بلند وبلندتر
حتی بلند تر از جار کلاغ هایی
که هر صبح به اومی گویند:
هزار فرسخ دور از سیاره اش این جاست
....

....و آن وقت
......دلش به اندازه تمام ابرهای سیاه می گیرد
peredita: دختر گمشده درنمایشنامه قصه زمستان اثر شکسپیر

F'INITA LA COMEDIA

2005-06-15T11:55:00.000+04:30

من : زن

اینجا بهشت است

یک میز دو نفره ی بلند

و من و شیطان در دو سوی میز

جام ها را بلند می کنیم

به سلامتی هم

مهره های سیاه و سپید شطرنج

دست در دست هم

روی میز می رقصند

و .... ما

توافق کرده ایم

که آدم

کمپوت سیب بخورد

.....و

به قعر جهنم واصل شود

DANCE MACABRE

2005-05-31T12:33:00.000+04:30

در بی خبری محض
نشسته ام
وصاف زل زده ام
به چشمهای کلاغی که
روی درخت
جار میزند: بهار

و تمام حیاط سبز و سرخ و سپید میشود
ولی من
دستهایم آویز تارهای عنکبوت
وهم سفید زمستانم
درهمان تاریکی های بعد غروب
نشسته ام و سردم است
با تو حرف می زنم
با تو
انگار
درست روی لبه تاریکی
خیره به پایین
جایی که تمام صفر وصد ها
یا صفرند یا صد
درست همان جاست
که حرف زدن با تو
مثل نوشیدن چای داغ
طعم زندگی را مرور می کند
ومن که
دعوت می شوم به اندکی دیگر درنگ
تا صبحی دیگر
وچه معصومانه دروغ می گویم که می مانم
و می ترسم
و
هیچ کس کودک کوچک درونم را که نمی بیند
که سردش است

می ترسم
می ترسم گوشهایم دیگر نشنوند
ومرگ
مرگ همیشه منتظر
صدای ناقوسش را بلند کرده است
بلند
بلند
.....وبلندتر

دلقک

2005-04-19T13:48:00.000+04:30

می گویم دوستت دارم
قلبم را چون تکه ای فاسد در دست می گیرم
و می گویم دوستت دارم
احمق میشوم
دماغم بزرگ وسرخ و گرد میشود
مثل گوجه فرنگی
وامتداد دهانم تا گوش ها می دود
سر بلند میکنم
صدای خنده می آید
و من با چوب بزرگی
روی طناب نازکی
!!!!!!!!........... و سقف رنگی سیرک

سه نقطه

2005-03-03T12:14:00.000+03:30

امروز چندم اسفند است ؟ ...نمی دانم
سه نقطه همیشه محاصره ام کرده است
. . . سه نقطه
کم که می آورم
در خودم قایم که می شوم
خودم را قایم که می کنم
... پشت همین چیزهای مزخرف روزمره
سه نقطه می شوم
و جایم خالی می ماند
آن روزها که عاشق بودم هم سه نقطه محض بودم
بعدها هم آن روزها سه نقطه شدند
و این سه نقطه هیچ وقت پر نشد
تب داشتم و هذیانم سه نقطه بود
....
به یاد کسی ..چیزی..کی ...کجا...؟
دلم تنگ شده است
دلم تنگ شده است ..حتی برای خودم
میخواهم تمام سه نقطه ها را پر کنم
از روی خودم و هر چه سه نقطه است بپرم
و ...حیف
حیف از سه نقطه هایی که ننوشته خط خوردند
مثل خاکستر هایی که از وسط دود
درست روی پرز قالی پهن می شوند
.... و وقتی دست بکشی
........... هیچ

c'est la vie

2005-03-01T12:24:00.000+03:30

حالا حال تنم خوب است
آنقدر که آواز میخواند
و همه لباسهایش را دور می ریزد
مثل کلاغی که روی تیر چراغ برق نشسته است
وهیچ عین خیالش نیست که زمستان است
بالا وپایین می پرم ..می رقصم
... و درست یادم نمی اید که

در بهار بود یا زمستان

حالا مثل تمام خوابهایم در تاریک وروشن
فلزی رنگی ایستاده ام
و زل زده ام به حیاط که خوشگل است
که حجم شب را مثل تنی سالم و نقره ای بغل زده است
حالا...حال تنم خوب است
و کسی زیر پوستش
وول می خورد
گاز می گیرد
جیغ می کشد
ومن یادم نمی آید که

ومن هیچ چیز یادم نمی آید
شاید در
خوابهایم قدم زده ام
کسی را دیده ام
کسی مرا دیده است...؟
نمی دانم
...اما
حال تنم خوب است
مثل دهان مکنده ای سرما را می بو سم
تمام یخ
ها آب می شوند
حالا
من
حال تنم خوب است
و هیچ سه نقطه ای مختومش
نمی کند

2005-01-17T13:59:00.000+03:30

..........کابوس متورم مثل بختک روی صبح زردم افتاده
........زردی کم رنگ صبح زمستون از لای درزهای پرده توی اتاق پاشیده
و..و من شک دارم که روی زمین راه میروم

دوباره توی دایره گیجی و منگی افتادم و حالم هیچ خوب نیست..

....چه بوی گس ومزخرفی داره سیگار
....الان میتونم مثل یک جونور وحشی داد بزنم ..بالا بیارم....از ته دل بخندم ....حالم..... هیچ خوب نیست

2005-01-17T13:49:00.000+03:30

! هی

! با توام ا سمان

! بردار کلاهت را

دارم سان می بینم ....... مایاکوفسکی